Enzo Farina schrijft zelf op zijn FB-pagina: “Och een beetje trots maar vooral erg dankbaar aan iedereen die dit mogelijk maakte. Ik heb het echt altijd met hart en ziel mogen doen samen met zoveel anderen in 1 ploeg.”

Cultuurschepen Alfons Monte feliciteerde hem…op  www.facebook.com/stadblankenberge).

Carla en Tina zijn zijn dochters. Beiden haalden hun getuigschrift secundair onderwijs in het Maerlant-atheneum in 2004

Toen hij afscheid nam als voorzitter van de Cultuuraad zei Kristof Van Mierop , directeur Vrije Tijd

Enzo … 23 jaar voorzitter

Ikzelf ken je nog geen 23 jaar dus over die eerste 6 jaar kan ik weinig zeggen. Maar ik herinner me dat Nadine Benoot nog zeer recent die eerste jaren beschreef op een manier dat het duidelijk werd dat het haar gesmaakt heeft.  Ze herinnerde zich dat ze met de steun van de toenmalige nieuwe voorzitter Enzo en de cultuurraad het huidige cultuurcentrum in 95-96 heeft kunnen opstarten en op de rails krijgen. Ze sprak van een spreekwoordelijk gebouw waarvan toen de fundamenten nog gelegd moesten worden.  

Een eerste voorstelling waar meer volk op het podium zat dan in de zaal …

Een periode waar schepen en voorzitter figuurlijk, maar ik vernam ook letterlijk de straat op gingen om tickets en abonnementen te verkopen.

Ikzelf heb je leren kennen eind 2002 toen ik startte als diensthoofd van het cultuurcentrum en de eer en het genoegen had om secretaris van deze cultuurraad te worden. Dat betekent dat we toch ook al een goeie 17 jaar lang samenwerken en ik denk dat ik van een goede en vlotte samenwerking mag spreken en dat we na al die jaren elkaar verstaan met een half woord. Betekent dat dat we het altijd eens waren? Absoluut niet. Vonden we altijd een tussenweg met respect voor elkaars ideeën, ja toch wel. En dat zal ik me ook blijven herinneren. Een aantal zaken die blijven hangen:

Verenigingen in de bovenste schuif Verenigingen “in the picture” plaatsen.

Toerisme en communicatie: Toerisme is de sector waarin Enzo professioneel actief was en het bleef altijd zijn stokpaardje, ook binnen de cultuurraad.

Op tijd stoppen: een voorzitter … zit de vergadering uiteraard voor zoals het woord het zegt. Stipt beginnen was belangrijk maar op zich ook makkelijk.

Maar hoe bepaalde agendapunten ook uitliepen,  er al dan niet nog een hele reeks moest volgen, of net heel vlot liepen, korte of lange agenda, … Ik denk,  op een aantal uitzonderingen na die ik ze op 2 handen kan tellen, slaagde Enzo er steeds in, zonder de mensen het gevoel te geven dat hij zich plots haastte, om quasi stipt om 22u af te ronden met het laatste punt.

Diplomatie en neutraliteit: een cultuurraadvoorzitter beweegt zich tussen alle verenigingen, tussen de stadsdiensten en het beleid. Telkens andere mensen, andere schepenen. Nadine Benoot, wijlen Cathy Verburgh, Philip Konings en nu Alfons Monte. Telkens een andere schepen, telkens een andere stijl.  Enzo wist zich daar steeds tussen te laveren en zoals al daarnet gezegd, cultuur en de cultuurraad over alle politiek heen te tillen, ook al had hij zelf een  eigen politieke carriere .. was het nu rood of blauw, ik weet het niet meer.

Hij kon dat op dat vlak aan de kant zetten. Dit is nodig om te kunnen spreken voor en met iedereen, maar makkelijk is het niet. Ik heb altijd gemerkt dat Enzo daar goed mee om kon gaan.

Grote cultuurprojecten: Zijn motto was: om de zoveel tijd moet onze stad een groot cultuurproject doen. Hij stond mee aan de wieg, legde vaak de eerste contacten samen met ons voor diverse projecten: Masereel en de Zee, Raveel XL, de recentere Rudi Pillen retrospectieve om een aantal spraakmakende projecten te vernoemen.

Dit is maar een selectie uit de jaren dat ik met jou als voorzitter mocht samenwerken

Enzo, ik wil je bedanken voor deze jarenlange samenwerking en vooral je gedrevenheid als voorzitter van deze cultuurraad.