In een mooi essay dat BESTUDEER JE THEELEPELTJES als titel heeft, een advies van Georges Perec (Frans auteur 1936-1982), dat verwijst naar Paul Klee (Duits-Zwitsers schilder 1879-1940), die het over de beperking van verfdoos heeft, over REIS DOOR MIJN KAMER van  Maarten Biesheuvel (Nederlands schrijver 1939-2020), over toewijding en nog veel meer, schrijft hij ook over Goethes gedicht NATUUR EN KUNST.

In dit gedicht komen de beroemd geworden verzen voor

De inhoud hiervan is toepasbaar op het sonnet, dat aan zoveel regels is gebonden: het klassieke Petrarcasonnet met twee kwatrijnen en twee terzinen en met een rijmschema abba abba cdc dcd. Als een dichter zijn intiemste gevoelens in zo’n strak schema toch nog op een als natuurlijk aan te voelen wijze kan uiten, dan heeft hij een kunstwerk geschreven.

De inhoud is in zekere mate toepasbaar op de tijden en plekken waarin we ons nu bevinden…zoals Bernard Dewulf schrijft: In deze tijd van begrenzing worden we nolens volens teruggeworpen op het rudimentaire. Maar in het geringe is het vele te zien

lees ook http://maerlantkrant.be/2016/12/05/in-der-beschrankung-zeigt-sich-der-meister-j-verkest-en-a-cornelus-pasten-goethes-woorden-toe-en-schreven-een-petrarcasonnet-over-en-voor-hun-wiskundeleraar/