Harry Mulisch schrijft in 1958 HET STENEN BRUIDSBED, een roman met een wisselend perspectief, met tal van herhalingen, met paralellen (o.a. in Ilias en Odyssee)

Dresden, een mooie 18^de-eeuwse stad is de hoofdstad van Saksen, een cultuurstad zonder strategische betekenis in februari 1945, toen de RAF de stad met explosieven en brandbommen bestookte. Twaalf uur later bombardeerde de Amerikaanse luchtmacht de brandende stad nog eens en beschoten o.a. brandweerlui die branden blusten. Tienduizenden mensen stierven.

Naar die stad komt Norman Corinth, die op die 13^de feb. 1945 de stad had beschoten, als tandarts naar een tandartsencongres, waar hij het puin ziet dat hij mede veroorzaakte. Nazisme en  communisme zijn thema’s, naast tal van andere, zoals liefde…Corinth beleeft die met Hella, de DDR-gids op het congres. Homerus is zeer aanwezig, de Griekse tragedie ook…er zijn vijf hoofdstukken (bedrijven) er zijn drie zangen met epitheta als bij Homerus….de blauwogige Corinth, de kaartenlistige navigator.

Is Hella een beetje Helena van Troje? Is WO2 een beetje de Trojaanse Oorlog?

De Zwinger, het barokke paleis van August der Starke, de 18^de-eeuwse keurvorst van Saksen, lag in 1945 in puin en werd vrijwel onmiddellijk erna heropgebouwd. Ik was er in DDR-tijden in 1983.

De Frauenkirche, de even barokke 18^de eeuwse kerk was op 13 feb. 1945 een ruïne geworden. Ze bleef dit als ‘Mahnmal’ (waarschuwend herdenkingsteken) tot na de Duitse eenmaking. Ik was erbij in 1983 en zag de prachtig gerestaureerde kerk nog eens in 2006.