Lees over Juri Cosman op
Lees van Juri Cosman over vier van zijn invloedrijke atheneum-leerrkachten
Dat goede leraars eigenlijk onbetaalbaar zijn, dat heb ik zeker mogen ervaren in het Koninklijk Atheneum van Blankenberge ( nu Maerlant-atheneum genaamd). Ik heb er les gehad van een aantal zeer goede en gedreven leerkrachten. Ik beperk me hier tot slechts enkelen onder hen.
Ik had altijd al een voorliefde gehad voor het vak geschiedenis. Monique Devisscher gaf dit vak op een levendige manier en verwachtte van de leerlingen een kritische ingesteldheid. Het volstond niet om slechts de historische feiten van buiten te kennen. Er is zeker veel blijven hangen van haar lessen over de geschiedenis van de VS, Duitsland ,België maar ook over enkele hoogstaande beschavingen buiten het Westen zoals in het oude China en Benin (West- Afrika). Er was bovendien ook veel aandacht voor cultuur. Ze had tevens een goede omgang met haar leerlingen en reageerde vaak met de nodige humor op ons gedrag.
Van de leraars Frans Dirk Tytgat en Arnold Bekaert zou het kunnen verbazen dat ik hen hier ook vernoem. Ik had immers lang veel problemen met hun vak en eigenlijk begreep ik amper waar het in de les over ging. Maar beide leerkrachten toonden steeds een grote betrokkenheid en probeerden de leerlingen verder te helpen. Dirk Tytgat offerde zelfs een tijd lang zijn middagpauze op om met mij te werken. Ik heb zijn inspanningen toen zeer erg gewaardeerd. In het laatste jaar had ik dan tijdens de kerstvakantie via zelfstudie het volledige boekje “Zo leer je Frans“ (uitgeverij Prisma) doorgenomen. Ik studeerde enkele uren per dag. Het verschil in niveau na de vakantie was de leraar Arnold Bekaert meteen opgevallen en zijn reactie hierop was voor mij zeer motiverend. Een soortgelijke reactie kreeg ik later op een boekbespreking. Ik had “Candide” van Voltaire gelezen en ik had daar in al mijn enthousiasme een zeer grondige bespreking over gemaakt. Ik ben vanaf toen niet meer opgehouden met Frans te leren.
Frits Standaert was een veeleisende leraar en dit gold zowel op het taalkundige als op het inhoudelijke vlak . Ik vond dat toen zeker niet altijd aangenaam. Met zijn aanpak zorgde hij er wel voor dat je zelf wilde voldoen aan zijn hoge eisen. Hij liet echter niet na de leerlingen te prijzen voor hun inspanningen en dat was zeer motiverend. De lessen overstegen eigenlijk het vak Nederlands want je werd als leerling gestimuleerd tot meer mondigheid en een kritische houding , en dus minder geneigd tot oppervlakkig denken. Eigenlijk is dit steeds blijven doorwerken bij mij en ik merk het belang daarvan zeer duidelijk, ook in deze tijden van populisme en fake news . Ook de lessen die gewijd waren aan literatuur zijn me steeds bijgebleven. Het is niet toevallig dat ik toen begonnen ben met het lezen van romans en poëzie.