De STRAßE DES 17. JUNI heeft haar naam van de opstand in de DDR op 17 juni 1953 tegen het regime, die met geweld werd onderdrukt door het Sovjetleger en de Volkspolizei (DDR-politie). Er waren tientallen slachtoffers

In juni 1953 waren er stakingen, demonstraties, was er opstand in Oost-Berlijn en in andere DDR-steden tegen de normverhoging (meer produceren in dezelfde tijd)

Van 17 juni 1954 tot de hereniging van beide Duitslanden in 1990 was 17 juni in de Bondsrepubliek de nationale feestdag. Nu is 3 oktober, de dag van de hereniging, de nationale feestdag.

De Straße des 17. Juni is een deel van de west-oost-as in Berlijn, ze beging bij de Brandenburgse Poort op de Platz des 18. März en loop westwaarts

Vorige zaterdag had in het deel van die straat tussen de Brandeburger Tor en de Siegessäule die grote betoging plaats met 20.000 demonstranten tegen de officiële coronamaatregelen.

In DS las ik Het was een vreemd zicht op de beroemde Straße des 17. Juni in Berlijn zaterdag. Neonazi’s en nationalisten liepen zij aan zij met anarchisten en hippies, en scandeerden dezelfde leuzen. Er waren regenboogvlaggen en symbolen uit het Derde Rijk, dreadlocks en honderden safarihoedjes tegen de brandende zon. De meeste aanwezigen droegen geen mondmaskers en bewaarden geen afstand.

De betoging getiteld ‘Das Ende Der Pandemie: Der Tag der Freiheit’ komt op een moment dat de pandemie eerder opflakkert dan eindigt.

DDR-schrijver  Stefan Heym schreef in 1956 de roman 5 TAGE IM JUNI over de arbeidersopstand. Hij kwam hierdoor in conflict met het DDR-regime. De roman verscheen toen niet in de DDR.