Behalve over de bekrompenheid en beschetenheid in Blankenberge, waarover Zouhaïr (oud-ll. 1993) het heeft, vermeldt Chokri (oud-ll. 1989) het over “Gelukkig waren er ook leerkrachten die af en toe iets positiefs zeiden en ons iets bijbrachten. Die ons bijvoorbeeld met kunst in contact brachten. Dat werkte duizend keer beter. Je moet ook zelf die enkele kansen pakken die je krijgt. Ik heb kunnen doctoreren aan het Kask en daar ben ik heel dankbaar voor.”
Chokri volgde in het Blankenbergse Atheneum de richting Wetenschappelijke A, ging dan aan de RUG geschiedenis studeren, werd lic. geschiedenis en ontwikkelde dan zijn theatertalent… teksten schrijven, regisseren…
Oud-leraar Jaak Coudeville : “In zijn atheneumtijd was hij een heel betrokken en geïnteresseerde leerling in de les en bij buitenschoolse activiteiten… De actie SCHOOL ZONDER RACISME van de leerlingenraad, met o.a. Pascale T’Joens en met de nu net ontslagnemende schepen Johan Van Eeghem. Chokri ging mee op GWP naar Hastière en naar Stavelot, in 1988 waren we samen op schoolreis in Berlijn, het jaar erna in Keulen, Bonn (o.a. in de Bondsdag daar) en Trier. Bij de oppensioenstelling van zijn oud-leraar Marcel Rogghe kwam hij een dankbare speech houden, wijzend op de tolerante geest bij veel atheneumleraren. Zouhaïr had wat meer problemen met aanpassing en met plichtsgetrouw leren, maar was bijvoorbeeld op GWP in Malmedy een uitstekende teammedewerker
- Berlijn 1988 U-Bahn entwerten
- dS2 20 okt. 2014
- gwp Hastière met Nancy Mes en Ian De Brandt
- gwp 1991 met Zouhair – Lycée Waismes
- school zonder racisme met dir. P. Van Calenbergh
- schoolreis Trier
Het artikel in De Standaard is er een in een reeks over roots. Het lijkt haast te vanzelfsprekend er volk met een migratieachtergrond bij te halen. Maar we kunnen er niets aan doen. De roots van de broers Walid, Chokri en Zouzou Ben Chikha vormen de essentie van hun theater.
Met hun gezelschap Action Zoo Humain werken ze in Dilbeek (‘Waar Vlamingen thuis zijn’) aan de voorbereidingen van het Vlaams Paviljoen, waarvoor ze Dilbekenaren gevraagd hebben welke objecten, verhalen of symbolen behoren tot de Vlaamse identiteit. Na Dilbeek reist de voorstelling door Vlaanderen op zoek naar ‘de Vlaamse identiteit’. Het resultaat zal in 2020 kristalliseren in het Vlaams Paviljoen op de Wereldexpo in Dubai.
De fascinatie voor de Vlaamse identiteit van de Ben Chikha’s heeft alles te maken met hun jeugd in Blankenberge. Chokri en Zouzou groeiden er op bij hun Tunesische ouders in een tijd dat ze daar nog nooit een migrant hadden gezien. De jongste, Walid, keerde op zijn tiende samen met zijn ouders terug naar Tunesië, om na tien jaar weer terug te komen. Als enige Noord-Afrikanen in een oer-Vlaamse kuststad voerden ze een dubbele strijd: die tegen de vooroordelen van de West-Vlamingen én die tegen hun ouders, die zich vastklampten aan hun tradities en geloof.
Zouzou: ‘Ons vader was een avonturier, in de zin dat hij niet in Gent of Brussel tussen de andere migranten ging wonen. Hij wou weg van de sociale druk die in die getto’s heerste, maar hij stond er zo wel helemaal alleen voor.’






