
Vanmorgen liep ik even door de examenzaal en kon een paar gedichten van Herman De Coninck meelezen. 
Er was een vraag bij over EINDRIJM. Sedert vele decennia zijn er dichters voor wie eindrijm niet essentieel is. Toch schept eindrijm meestal een portie dichterlijke schoonheid, nu en ook 700 jaar geleden in KAREL ENDE ELEGAST bijvoorbeeld, een episch werk, waarin eindrijm het van buiten leren vergemakkelijkte, maar ook een charmante literaire waarde toevoegde.













