BAILLEUL/BELLE, EEN STADJE IN FRANS-VLAANDEREN, WAAR MAERL.-ATH.LLN IN 1990 MET EEN SCHEPEN NOG ‘VLAAMS’ KONDEN SPREKEN…28J. LATER…HOOR JE ER DIE MOEDERTAAL VAN WELEER NIET MEER.

Belle ligt net over de Belgisch-Franse grens in de buurt van Poperinge. Belle heeft een belfort. De stad en het belfort  werden in WO 1 verwoest en nadien heropgebouwd.   In Belle is het HUIS VAN HET NEDERLANDS gevestigd.

Ooit (zeker tot de Vrede van Nijmegen in 1678, toen het gebied bij Frankrijk kwam en nog lang erna)  was Vlaams in Belle de moedertaal van allen. Nu spreken nog maar enkele mensen  Nederlands of Vlaams, Frans-Vlaams. Op een menu las ik Pot’je Vleesch (= potjesvlees): een streekgerecht uit de Westhoek en Frans-Vlaanderen, met kip, konijn, kalfsvlees, azijn, citroen, gelatine)

In SEPTENTRION (2016) lezen we: Het lijkt ons dan ook aangewezen dat men …niet streeft naar tweetaligheid, maar wel naar drietaligheid: namelijk Frans, Frans-Vlaams én Nederlands. En dat lijkt ons logisch voor alle grensgemeenten. …De kennis van het Frans-Vlaams is belangrijk. Het is immers niet alleen het oudste Nederlandse dialect, maar er zijn in Frans-Vlaanderen ook nog heel wat teksten in deze taal geschreven die nog moeten worden onderzocht. …de kennis van het Standaardnederlands de uiteindelijke doelstelling van het onderwijs Nederlands in Frankrijk, maar de kennis van “het Vlamsch” kan zeker een gunstige rol spelen in het behalen van dat doel.

De kennis van de Frans-Vlaamse streektaal is dus belangrijk, maar laten we toch vooral ook niet het Nederlands vergeten, de standaardtaal van 23 miljoen buren.

SEPTENTRION is een tijdschrift van ONS ERFDEEL en het  geeft een beeld van het literaire, culturele en maatschappelijke leven in Vlaanderen en Nederland. Het blad besteedt eveneens aandacht aan de relaties tussen de Franstalige en Nederlandstalige wereld.