Iemand schreef : “We hebben de krachtige, klare taal en energie van grenzen soms nodig, om de zachte, subtiele fluisterstem van onze wensen beter te kunnen horen.”
Als je in Knokke voor de Nederlandse grens met Sluis (Sint-Anna-ter-Muiden) staat, dan bedenk je dat daar niet zo lang geleden een tolhuisje stond en dat er bij het overschrijden van de grens controle was. De grens is er nog, maar probleemloos kun je die te allen tijde overschrijden.

In Berlijn was de Muur er achtentwintig (13 aug. 1941-9 nov. 1989) jaar lang de zo zichtbare, pijnlijke grens tussen Oost- en West-Berlijn en tussen West-Berlijn en de DDR.

Hier en daar was in die stad de Spree de grens

Maar hoe komt het dat we het meervoud van GRENS als GRENZEN en dat van WENS als WENSEN uitspreken/schrijven? Met taalgeschiedenis heeft dit te maken. In het Middelnederlands was WENS WENSCH en GRENS bestond toen nog niet. Later ontleenden we het aan het Duits (Grentze). Die substantieven die in het Middelnederlands de uitgang ‘sch’ hebben, schrijven we nu in het meervoud met een ‘S’ Een duidelijke regel is er echter niet. Helaas is daar niet veel meer over te zeggen dan ‘dat het nu eenmaal zo is’….LAARZEN, KAARSEN e.a.
- ????????????????????????????????????
- My beautiful picture



