HUGO LUYTENS AFSCHEIDSTOESPRAAK VAN 26/06 IN VIER DELEN – VANDAAG DEEL 4

Het is al een paar keer vermeld, maar als er iets uitzonderlijk is aan deze school is het dat fenomeen wat wij BOS noemen. Vriendenkring zal nooit de lading dekken, maar zegt wel iets over de mensen die er in het bestuur zitten en die er als vaste en toch losse helpers fungeren. BOS zegt natuurlijk wel veel over de voorzitter van het spel. Als opvolger van grootheden als Willy Praet en Monique Devisscher presteert de boss het met deze mensen om het ganse jaar door steun te zijn voor elke kleine of grote activiteit. Er is niet alleen een kernbestuur om U tegen te zeggen, maar al die vrijwilligers die paraat zijn voor het bereiden van hapjes, het serveren van drank, het charmeren met muziek, het opstellen en afbreken van podia en zalen. Overal is er wel een rondje van de bond en dat alles in functie van de leerlingen, de school en de collega’s.

Ik ben een plakker, maar dat komt omdat ik me steeds goed voel waar ik ben en er dan ook niet weg wil, maar de Bond maakte het steeds mogelijkheid om de collegiale banden te verstevigen na oudercontacten bijvoorbeeld. Peter, Bruno, Kathleen, Frank, Conny, Olivier, Gil, Tanja, Wim, Tom, Anneke, Annabelle, Ingrid, An, Magali, Nils en al die anderen die er steeds zijn, bedankt dat jullie er gewoon zijn.

Nog zo iets onbeschrijfelijk dat ik van dicht mocht meemaken is ons PR, het vroegere PC. Helemaal niets te maken met pedagogisch comfort, of misschien wel maar dan voor ons allemaal. Onder leiding van voorzitter Jaak, geflankeerd door Nolle, Jo en Marcel werd het belang ervan naast de directeur opgebouwd, maar ook nu hebben we een ongelooflijk sterke ploeg mensen die zich belangeloos, maar gedreven inzetten en opkomen voor de goede gang in de school naast en met onze directeur Jurgen.

Eveline, Marita, Conny, Annabelle, Tanja, Johan, Bruno, Jef, Peter, Elke jullie vormen een superieure basis voor één van de belangrijkste structuren aan deze school. Ik ben trots met jullie geijverd te hebben voor een praktische, degelijke en succesvolle vertegenwoordiging. Jurgen met die mensen en al die andere pracht collega’s zul  je het zeker kunnen maken. Sommige namen komen herhaaldelijk voor, maar Bruno, de grote specialist van de priemgetallen is misschien de persoon (in opvolging van Jaak) waarmee ik de meeste privé-uren heb gedeeld, de man waarmee ik sowieso humorminuten verzamelde voor nog vele jaren.

Bruno jij zult het vanaf volgend jaar zelf doen, met een nieuwe helper en daar mag iedereen op vertrouwen. Bedankt voor de vele zomerse gezellige werkuren.

Vrienden (Jef, Sigrid, Maaike, Ynak, Steffen, Kira en Magali) van de OC-ploegen, vrienden in de leraarskamer zoals Tanja, Olivier, Sabine, Katrien, Marijke die in navolging van Herman en Eveline ook bleven zitten in een vrij uur (uren) om een praatje te houden toen ik weer eens bleef hangen in die zetels. Ik werd voorafgegaan door kompanen van de laatste 20 jaar, ik werd zo vriendelijk en teder gepamperd door de jongere collega’s, gestuwd door een lichting prachtige leerlingen en erkend door zoveel schitterende oud-leerlingen. Werkdruk, deliberatie-stress, al dan niet met mooi exact omlijnde criteria, roosterproblemen met surrealistische oplossingen, maar vooral veel emotie, soms met grote taarten en o zo lieve en integere collega’s en toen was er nog vorige week…..

Ik ben niet alleen door mijn leeftijd een meer emotioneel mens, maar zoveel geluk als ik hier heb mogen beleven, en zoveel hoopvolle signalen als die jonge gasten uitstralen daarvoor dank ik jullie allen uit het diepste van mijn tere hart.

Laat de Belgen nu toch nog maar winnen en laten we er samen één op drinken.

Dank je wel, allemaal. Dank uit het diepst van mijn hart.