TAALFILOSOFIETJE: SNEEUWWITJE EN DE ZEVEN NANEN

Het woord NAAN zou men los van de context wellicht niet begrijpen. Nu weet ieder dat NAAN synoniem is voor DWERG. Zeventiende-eeuwse Constantijn Huygens (dichter, diplomaat, componist, architect….zeg maar homo universalis en vader van wis- en natuurkundige Christiaan Huygens) gebruikte het woord NAAN in een gedicht in het vers ‘HOE PAST EEN REUZENVOET IN ’T SCHOENTJE VAN EEN NAAN? (Hoe past een Reusen-voet in ’t schoentjen van een Naen?

Het woord NAAN komt uit het Frans NAIN, uit het Latijn NANUS, uit het Grieks NANOS=dwerg.

En nu gebruiken we het woord weer! Een nanoseconde is een miljardste van een seconde! Van Dale vermeldt een twintigtal woorden die met NANO (=superklein) beginnen.

Vele leerlingen en oud-leerlingen herinneren zich beslist Huygens’ gedicht OP DE DOOD VAN STERRE:

Of droom ik, en is ‘t nacht, of is mijn Ster verdwenen?
Ik waak, en ‘t is hoog dag, en zie mijn Sterre niet.
O hemelen, die mij haar aangezicht verbiedt,
spreek mensentaal, en zeg, waar is mijn Sterre henen?

De hemel slaat geluid, ik hoor hem door mijn stenen,
en zegt, mijn Sterre staat in ‘t heilige gebied,
waar zij de Godheid, waar de Godheid haar beziet,
en, voegt het lachen daar, belacht mijn ijdel wenen.

Nu, dood, nu snik, meteen verschenen en voorbij,
nu, doorgang van een steen, van een gesteen, ten leven,
dun schutsel, sta nabij, ‘k zal ‘t u te dank vergeven;
kom, dood, en maak mij korts van deze koortsen vrij.

‘k Verlang in ‘t eeuwig licht te zamen te zien zweven
mijn heil, mijn lief, mijn lijf, mijn God, mijn Ster, en mij.