DICHTERES RUTH LASTERS, DIE IN BLANKENBERGE WOONT, WINT HERMAN DECONINCKPRIJS 2016. ENKELE LEERKRACHTEN, LEERLINGEN EN OUD-LEERLINGEN WAREN ERBIJ TOEN ZE OPTRAD IN ‘HET HOOGSTE WOORD’

Ze deed dat toen, 2014, samen met Christophe Vekeman en Herman Brusselmans (zie ook :http://maerlantkrant.be/2014/10/31/30102014-t-colisee-volgelopen-o-a-met-oud-leerlingen-en-leerkrachten-voor-een-avond-met-brusselmans-lasters-veekeman-derek-die-hun-poetiche-taalkracht-solo-mondeling-vertolkten/

Een gedicht van Ruth Lasters:

Soort

Waarom wij niet bij wanhoop, eender wiens, formaties vormen, zoals eenden eensklaps tegen lucht- werveling

een v. Misschien een piramide van wij honderd dichtstbijzijnden, voeten staand op schouders, balancerend

bovenop en naast elkaar, zodra een gong weerklinkt waarmee die ene aanvraagt een

tijdelijke bevrijding, evacuatie uit zichzelf naar ‘de soort’. Of haalbaarder: die ene radeloze die zich wurmt acrobatisch in een reiskoffer

die wij dan door en doorgeven door straten, met als bestemming slechts zijn onvoorwaardelijke blijven. Tot hij de koffer openstampt, zichzelf weer aandurft, aan-

vat.