OUD-LEERLING (1973) PHILIPPE VERMOORTELE, REGENT NED.-ENGELS-MORAAL, ACTIEF IN DE TOERISTISCHE SECTOR, VOORZITTER BASKET BLANKENBERGE, HERINNERT ZICH UIT DE ATHENEUMJAREN VOORAL HET INSPIRERENDE DOCEREN VAN FRITS STANDAERT. WE NODIGDEN HEN SAMEN UIT IN DE LERARENKAMER VAN HET MAERL.-ATHENEUM.

Philippe Vermoortele schrijft me een brief… Ik  was tussen 1971 en 1973 twee jaar zijn leraar Duits…we zagen elkaar na die schooltijd dikwijls, begroetten elkaar, wisselden wel eens een woordje, praatten kort op ouderavonden. Aan zijn dochter Valérie gaf ik vele aangename uren les: Nederlands en Duits.sachertaartinmijnklasokt03-001 Zijn dochter Julie was leerlinge op het atheneum toen ik al met pensioen was, maar ik leerde haar kennen tijdens de Berlijnschoolreis van 2008.b068-0027467281A-2759-4CF7-8A83-1C67980764B5 Philippe was net als ik onlangs  in de Blankenbergse bibliotheek op de interviewavond met R. Van Parys over Blankenbergs schrijver Raymond Brulez en enkele dagen erna kreeg ik een mail, een brief. Kopie  van P1310829-001 Uit die brief…: In mijn jaren in Maerlant ben ik vooral gevormd door Frits Standaert, die een bijzondere vorm van doceren hanteerde. Hij leerde mij vooral dat je steeds kritisch de zaken moet bekijken, dat je alert moet blijven, de “verwondering” koesteren. Dat cultuur in al haar vormen een weerspiegeling is van de maatschappelijke context. En dat er zoiets als “Entartete Kunst” bestond, en waarom. Hij was voor vijf jaar mijn leraar Nederlands en dit voor ten minste vijf uur per week.P1320175-001 Met plezier denk ik nog aan de “bezetting” van de school ten tijde van de protesten tegen VDB (Paul Vanden Boeynants, toen defensieminister); dat ik met kompaan Jon Misselyn de hele school kon gijzelen en Descamps’ (Roger Descamps, toen directeur van de Rijksnormaalschool) autoriteit kon tarten gaf toen wel voldoening. Mijn rebelse karakter ging blijkbaar niet zo goed samen met de geplogenheden die toen nog in Maerlant waarden. Ik ben in die periode trouwens ook door de Staatsveiligheid uit mijn bed geplukt i.v.m. de illegale wapentransporten vanuit Zeebrugge. Ik ben zelfs nog van school gestuurd omdat mijn haar te lang bleek te zijn… P1320176-001  Over Maerlant heb ik erg gemengde gevoelens. Ik heb er namelijk twee keer moeten overzitten wegens mijn manco’s voor wiskunde en fysica. Dat vind ik nog steeds onrechtvaardig. Voor alle taalvakken was ik een goede leerling, en ik was op vele vakken ook wel “wijzer” dan veel van mijn leeftijdsgenoten. Ik voerde vaak het woord toen mijn medestudenten zwegen. Ik ben, na een jaar Moraalwetenschappen aan de RUG, nadien als eerste uitgekomen als regent Ned/Eng/Moraal. Een zoete wraak op het systeem. Ook aan Fernand (Fernand Kesteloot, leraar n.c. moraal en Frans, classicus, tussen 1977 en 1982 directeur na R. Descamps. Hij overleed in 1982) heb ik bijzondere herinneringen. Hij was goed bevriend met mijn broer Roland, en zoon Daniël Kesteloot was een klasgenoot van mij trouwens. In de lessen moraal introduceerde Fernand toen al het (Milieu)rapport van de Club van Rome, zo zie je maar: een vroege input naar de actuele klimaatconferenties. Al moesten wij er de sigarenrook wel bijnemen…en bij Frits die van de zelf gedraaide sigaretten…en dat in de “paviljoentjes”…! Nu ja, toen was roken nog hip hé.  Dat lijkt nu toch wel heel bizar eigenlijk. Hoe dan ook, Fernand is ons veel te vroeg ontvallen. 2 Mijn “carrière” als leerkracht is van korte duur geweest: afgestudeerd in 1976 in Brugge, interims als opvoeder (!) in het Maerlantinternaat, lesgever moraal in de verplegersschool in Oostende en Nederlands in de Middenschool van Maldegem. Maar ik moest meer stempelen dan wat anders: er waren heel weinig plaatsen in het onderwijs toen. Ik speelde toen wel basketbal in derde klasse, en dan kwamen die vrije uren van pas om te trainen.  Via het BTK-plan Spitaels kon ik in 1979 plots een heel jaar aan de slag als animator in vakantiecentra en als reisleider bij buitenlandse reizen. Van een switch gesproken…Later ben ik vast in dienst gegaan als stafmedewerker in het sociaal-toerisme, gelinkt aan de Liberale Mutualiteit. Ik nog steeds coördinator van een vzw die de liberale vakantiecentra bij Toerisme Voor Allen (Toerisme Vlaanderen) vertegenwoordigt, en ik combineer dat nog met de animatiewerking in de Liberty. Ik ontwerp heel wat verblijfsarrangementen-formules, ik sta in voor de publiciteit en de klantenwerving. Ik ben ook stadsgids. Verder was ik vroeger ook al eens voorzitter van het VLC, en verving ik Frits als lid van de Adviesraad van de Stedelijke Bieb. Later werd ik onder impuls van Christine Deprest als deskundige opgenomen in de RVB van de Bieb. Ik heb dat afgebouwd sedert ik voorzitter werd van de basketclub hier. P1320179-001 En dan had hij het ook nog over zijn belangstelling voor literatuur: Mijn favoriete auteurs ten tijde van Maerlant: vooral Wolkers, Hugo Raes, Vandeloo (…), Geeraerts, Herman De Coninck…Later: Houellebecq (Platform !), AFTh VDHeyden (Advokaat van de hanen), Geerten Meijssing, Zwagerman (essays), Grunberg, Lannoye (Sprakeloos !), Ilya Pfeyffer (La superba !), Cyriel Buysse, John Irving, Oek de Jong (Hokwerda’s kind), Herman Koch, Philippe Claudel, Beigbeder, “Orgelman” (Nussbaum), Noteboom, Jan Brokken, J. Barnes over beeldende kunst, muziek: Daar ik eigenlijk Franstalig ben opgevoed heb ik veel bewondering voor het chanson (Brel, Reggiani, Montand, Gainsbourg, Polnareff.  (hij is ook operabezoeker) P1320178-001 Over BASKET BLANKNERBERGE schrijft Philippe Vermoortele: De “oudste” club in Blankenberge, BBC, werd in 1948 opgericht, o.a. door wijlen mijn vader Alfons.(hij was later ook voorzitter van de Stedelijke Sportraad hier) BBC is later gefusioneerd met Berchmans en deze fusieclub haalde hoge toppen (2de nationale heren, 1ste nationale dames), maar plots ging het licht uit (hoge schuldenberg), zodat deze vereniging in 2002 gewoon stopte, ook met de jeugdteams. Met enkele vrienden (vaak ex-spelers zoals ik) heb ik dan in datzelfde jaar een nieuwe club opgericht zodat vooral de Blankenbergse jeugd nog in eigen stad zou kunnen sporten. Ik werd meteen gevraagd om voorzitter te zijn, en dat ben ik nu nog. Zoals dat gaat in de sport wisselen we successen (kampioenstitels en bekerwinst) af met dipjes (degradatie). Maar we hebben 315 leden waaronder 230 stadsgenoten; we hebben 5 fanionteams en 8 jeugdteams in competitie, én een 60-tal kinderen in de “basketschool” (voor jonge debutanten). Dat vraagt een hele omkadering door bestuur en vrijwilligers, alsook gebrevetteerde trainers… Het was bijzonder aangenaam met Frits Standaert en Philippe Vermoortele op school een uurtje te praten, vooral over de tijd van toen. Een tafel, een lokaal,een foto, een naam, de verschijning in de lerarenkamer van een oud-leerling – Shirley Adam, Loes Coudeville, Silke Beckers – van Frits Standaert, van een oud-collega – directeur Jürgen Balbaert, lerares economie Katrien Larbouillat, lerares huishoudkunde Eveline Dobbelaere – riepen herinneringen op.P1320182-001

P1320181-001