- A. Bredero (1585-1618) was in 1617 verliefd op Magdalena Stockmans, die met een naar Amsterdam uitgeweken Antwerpenaar trouwde. Zou alleen dit feit zijn afkeer voor de migranten uit het zuiden hebben veroorzaakt?
NEEN: De integratie van de nieuwelingen verliep niet altijd even vlot. De Noord-Nederlandse – “hersenloze Hollandse boerenkinkels” volgens de Brabanders – ergerden zich mateloos aan de arrogantie en de flamboyante levensstijl van de zuiderlingen. Sommigen hielden aan die cultuurschok zelfs een pijnlijk minderwaardigheidsgevoel over.
In die zin is DE SPAANSCHE BRABANDER – een berooide naar Amsterdam uitgeweken Antwerpse edelman (uit Brabant, dat in handen is van Spanje), Jerolimo, wordt belachelijk gemaakt door het eerlijke gedrag van zijn Amsterdamse knecht Robbeknol – een weerspiegeling van zijn tijd, een tijd waarin de opkomst van de Noordelijke Nederlanden gelijkliep met de neergang van de Zuidelijke Nederlanden, en waarin Amsterdam een grote golf immigranten te verwerken kreeg. De hautaine Brabanders brachten niet alleen rijkdom naar hun nieuwe thuisland met zich mee, maar ook uitdagingen.
In het begin van de 17e eeuw woonden er niet minder dan 150.000 Zuid-Nederlanders in de Republiek, zo’n 10 procent van de bevolking, in Amsterdam 33 procent. Antwerpen, een handelscentrum van wereldformaat, met 90.000 inwoners in 1566, hield er in 1589 nog 42.000 over, Brugge verloor de helft van zijn inwoners.





