IRIS is een gedicht van Jacques Perk, die kort voor zijn dood in 1881, op 22-jarige leeftijd, dit gedicht schreef voor Johanna Blancke, die voor hem onbereikbaar was… zoals Iris voor Zefyr…
(de laatste twee strofen):
Ik ben geboren uit zonnegloren
En een vochtige zucht van de zee,
Die omhoog is gestegen, op wieken van regen,
Gezwollen van ‘t wereldse wee. –
Mij is gemeenzaam, wie even eenzaam
Het leven verlangende slijt
En die in tranen zijn Vreugde zag tanen…
Doch liefelijk lacht, als hij lijdt!’
(foto’s van lerares biologie, fysica, wiskunde Katja Braet)
