Op11 nov. 1918  om 5 uur ’s nachts werd de Duitse capitulatie in een treinwagon   in het  Forêt de Compiègne  , Bos van Compiègne getekend door de Franse maarschalk Ferdinand Foch en de Duitse delegatie, maar de wapenstilstand   ging pas in om 11 uur. Tijdens deze laatste 6 uur vielen aan beide kanten nog vele slachtoffers, terwijl de overgave al ondertekend was.

VLADSLO: begraafplaats, die een tuin van de eeuwigheid is met 25.644 jongens die er in graven van twintig zijn begraven. Ook  Peter Kollwitz die in de buurt op 18-jarige leeftijd doodgeschoten werd. Karl Kollwitz, was  zijn vader, dokter voor de armen in Berlijn.  Käthe Kollwitz, Peters moeder was  een grote kunstenares, die eerst niet zo gekant was tegen de vrijwillige indiensttreding van haar zoon, die voor het vaderland wou strijden, maar later hevige tegenstandster van oorlogsgeweld werd en die het indrukwekkende beeldenpaar TREUREND OUDERPAAR maakte, dat achttien jaar na Peters dood tot stand kwam.

TYNE COT  ZONNEBEKE:  grootste begraafplaats in de wereld voor militairen van het Gemenebest.

Ook graven van joodse soldaten en ook een van een jonge Duitser. COT is de afkorting van COTTAGE. Op die plek stond nl. een schuurtje, een ‘kot’. Overigens KOT is etymologisch verwant met HUT.

Dir. Jürgen Balbaert plantte chrysanten bij het oorlogsmonumentje op de Maerlant-campus, ontworpen door G. Destanberg, RNS-leraar in 1946. Hij schrijft:

11 november is voor mij nog steeds belangrijk.

Mensen gaven hun leven voor ondertussen meer dan 80 jaar onafgebroken, vrijheid, een streven naar gelijke kansen, gelijke rechten en een zekere solidariteit onder burgers… 

We mogen daar even bij stilstaan. Even een bloem in de aarde …

In het toenmalige tijdschrift ‘T SCHELPJE  van de Rijksnormaalschool (nr. 1. 1947) lees ik over de inhuldiging van het oorlogsmonument voor oud-leerlingen slachtoffers op 10 november 1946 o.a.

Op 9 en 10 nov. 1946 had een groot feest plaats in Blankenberge: de Rijksnormaalschool bestond 25 jaar. Er was op 9 nov. ontvangst in het stadhuis een concert in het Witte Paard en een dansavond. Op 10 nov. hield men een academische zitting in de RNS met huldeblijken, toespraken, en werd de GEDENKPLAAT voor door de oorlog gestorven oud-leerlingen onthuld. De studenten van de RNS vormden een erehaag voor de gasten, de burgemeester  L. Van Sluys, de stichters van de school A. Pauwels, overgrootvader van oud-lln.(1999)  Freek en Sofie (2001) en C. De Clercq, de oud-directeurs Verhulst en Ceurremans, oud-leraren, directeurs van andere scholen, oud-leerlingen, o.a. van de eerste promotie (1925), onder wie J. Kamoen (later leraar l.o. in de RNS en grootvader van de huidige cultuurschepen C. Kamoen. Provinciegouverneur P. van Outryve d’Ydewalle was eerder aanwezig.

Dir. V. De Maesschalk hield bij het monument de toespraak: hij stelde de hoge zedelijke moed en vaderlandsliefde van de gesneuvelde oud-leerlingen voor  van de opgroeiende jeugd tot voorbeeld. Hij richtte ontroerende woorden tot de nabestaanden. Hij kondigde aan dat rondom het gedenkteken, uitgewerkt naar een ontwerp van leraar G. Destanberg, een mooie siertuin zal worden aangelegd, zodat bomen, struikgewas en bloemen er omheen zullen kleuren en geuren….(uit ’t Schelpje, jan. 1947)