Johannes behaalde goud (op punten) op de 100m. Zijn tijd was goed, 16,67 seconden, maar lag op deze trage, zachte piste, duidelijk onder zijn eigen Belgisch record van 15.88

Het was zijn eerste gouden medaille op een internationaal para-atletiektoernooi. Voor de eerste keer een internationaal podium op, met een Belgische driekleur rond je schouders en uit volle borst de Brabançonne meezingen in drie talen. Prachtig toch. De jonge Duitse atleet Amos Donath werd tweede en de Turkse jongen Hüseyin Mert Isik werd derde. De trots straalde van zijn gezicht.

Vandaag, zondag, behaalde Johannes een zilveren medaille op de 400m en werden de rollen met de Duitse jonge atleet omgekeerd. Een 2de keer op het podium. 

In Polen op de Diamond League wedstrijd in Silezië hoopt hij op een herkansing in betere omstandigheden op de 800m. Dat is over een 3-tal weken.

Wat een ervaring. Wat een week ! Grow, Aspire, PLay !

was echt een speciale ervaring voor Johannes Balbaert.

In Turkije werden de voorbije week de 7de Europese para jeugdspelen georganiseerd. 13 Belgische jonge sporters met een beperking konden deelnemen. In totaal namen een kleine 700 sporters deel, uit 33 landen in Europa deel aan para-judo, para-taekwondo, para-boogschieten, para-zwemmen, para-tafeltennis, rolstoelbasketbal, boccia en para-atletiek. Johannes Balbaert kwam uit op de 100m, 400m en op de 800m rolstoelracen. In de para-atletiek kwamen de atleten  jonger dan of net 19 (U19) aan de beurt.

Dit is echt een groot evenement dat Turkije heeft georganiseerd. https://istanbul2025.org.tr/

Jonge para-atleten komen bijna altijd uit tegen volwassenen of oudere atleten, met meer kracht en ervaring op nationaal of internationaal niveau. Er zijn amper jongerencompetities. Een internationaal para-jeugdtornooi is dan ook een graadmeter voor die jongeren. Waar staan ze tegenover elkaar? Het is een prachtig forum voor atleten om elkaar te leren kennen en voor Team Belgium een goede manier om aan teambuilding te doen.

Het was duidelijk ook een leerschool om in alle hectiek toch in de zone te komen voor een wedstrijd. In Turkije is alles een beetje hectisch en vooral warm, heel warm. Gisteren 33 ° in de schaduw vandaag 34°. Op een loodzware piste is de competitie dus niet optimaal. 

Johannes:

“Elke meter in deze hitte is een gevecht tegen mijn eigen lichaam. Zonder airco, in een verblijf in een oude kazerne, leer je niet alleen omgaan met de omstandigheden, maar ook met jezelf. Het is geen comfort dat goud brengt, maar doorzettingsvermogen. Dit is geen beproeving, dit is mijn voorbereiding op het WK in India. Elke druppel zweet in Istanbul, brengt me dichter bij mijn doelen in New Delhi, hoop ik.. Het was ook echt leuk om andere atleten te leren kennen. ”