De Abele Spelen zijn 14de-eeuwse toneelstukken. ABEL betekent ‘bekwaam, bedreven’ en is zowat tegengesteld aan het in boertige sotternieën, lustige toneelstukken. We zien natuurlijk verwantschap met het Engelse ‘able’
In VANDEN WINTER ENDE VANDEN ZOMER gaat het om de strijd tussen zomer en winter. Het personage Moeiaert zegt:
Hij doet menige mond kussen, de zomer, heimelijk in het groen, wat men in de winter niet kan doen. Heer en vrouw, wijf en man, ieders hart gaat open van vreugde. Als de zoete zomertijd komt met mooie bloemen, met zoete kruiden en de vogels beginnen te luiden, dan doet hij (de zomer) het minnespel spelen op geheime plekken, dat weet ik wel, waar de bloemen zoet ruiken, wat men in de winter ontbeert, want hij (de winter) heeft zo’n wreed karakter.
