
In 1924 reed de eerste S-Bahn. Het net bedroeg 230 km. Er waren veel treinen : de S-Bahn was een succes. In 1929 waren er 358 miljoen ritten met die okergele en wijnrode voertuigen. In 1943 waren er 737 miljoen ritten, driemaal zoveel als nu. Na WO II trotseerde de S-Bahn de Koude Oorlog en de gedeelde stad, maar na de bouw van de Muur in 1961 werd ze in West-Berlijn een ‘spookbaan’. Ze werd nl. geëxploiteerd door de DDR-spoorwegen. Het klonk zo dat wie in het westen met de S-Bahn reed, Ulbricht (dé communistische leider tot eind jaren zestig) steunde. Er was werkelijk een boycot en de S-Bahn verdween tot in 1984, toen West-Berlijns BVG de S-Bahn overnam en het verkeersmiddel weer populairder werd.
Op 11 december 1989 reed ook weer een S-Bahn over de grens tussen Oost-en West-Berlijn.
Na de val van de Muur werden de beide S-Bahn-stadsdelen weer keurig met elkaar verbonden. Nu bedraagt het net 331 km. Er zijn 15 lijnen en dagelijks 2600 ritten Per jaar zijn er een kleine 375 miljoen reizigers (Fahrgäste)
De treinen zijn alle in oker en rood geschilderd.




Ook de bus gebruikte men wel eens, zeker de 100, die het traject Zoologischer Garten – Alexanderplatz volgt met onderweg heel wat bezienswaardigheden (tegen een kleine prijs te zien dus)
