
THIS IS YOUR LIFE – IN DE HOOFDROL (Mies Bouwman – AVRO televisie) inspireerden Peter Lips en enkele andere leerkrachten voor de pensioenviering van H. Luyten. Peter Lips presenteerde het programma. Directeur J. Balbaert, oud-directeur C. Helders, vrienden van vroeger en nu , oud-collega’s, collega’s, oud-leerlingen, zijn zoon Wouter kwamen de kwaliteiten van leraar en mens H. Luyten prijzen beklemtonen .P. Lips bracht een overzichtje van zijn jeugd … met foto’s van toen… o.a. van de lagere (Conscience)school in Oostende, het KA daar. De eerste spreker was dir. Balbaert, die H. Luytens kwaliteiten als leraar wiskunde en als voorzitter van de Pedagogische Raad, aantoonde. Dan speechte René, een vriend van in zowel de lagere school, het Atheneum, de universiteit (hij werd ook lic. wiskunde). Jonge oud-leerling Arne Simons, voor enkele jaren finalist wiskunde-olympiade, sprak dan en loofde zijn oud-leraar wiskunde zeer. Oud-leerlingen Floris Huyben en Audrey Rivière maakten in Québec, waar zij wetenschappelijk onderzoek verricht, een filmpje voor hem en stuurden het op. Het publiek keek geboeid toe. Dan sprak collega van nu Eveline Dobbelaere hartelijke woorden op een filmpje. Maar later op de avond voegde ze zich nog bij het publiek. Bruno Buseyne haalde anekdotes op m.b.t. de lesroosteropmaak (een werk dat hij en H. Luyten sedert 2007 opknappen). Marijke Elst, die moeder is van een oud-leerling, fan van zijn leermeester, eerde Hugo vooral als pedagoog, ook als minzame mens. Zij bracht een fimpje mee met de muziek van Angelo Branduardi (Per ogni matematico). Dan was André aan de beurt, die het meest, het langst had kunnen vertellen… al meer dan 50 jaar kennen ze elkaar en spelen ze een rol in NON-STOP, jeugd- en sportclub, waarvan H. Luyten voorzitter is. André en Hugo brachten, onvoorbereid, een kleine sketch (geïnspireerd door JE HEBT ME DUIZENDMAAL BELOGEN). Christiane Helders, die 9j. zijn directeur was, sprak dan, herinnerend aan vergaderingen van leraren wiskunde en natuurlijk aan de vele gesprekken over het reilen en zeilen van de school. Oud-collega Jaak Coudeville had het over heel wat gelijklopende gebeurtenissen in beider leven, over hun 10j. werken aan het lesrooster, over Hugo, die hem bij een bijna noodlottige val in aug. 2007, door zijn snelle ingrijpen, het leven redde. We luisterden nog naar oud-lerares Latijn, Marie Rose D’Haese, die zijn lessen wel niet bijwoonde en dus niet weten kon hoe goed die waren, maar die er rotsvast van overtuigd was dat hij een haast onvervangbare figuur is geweest in zijn school. En dan waren er nog filmberichten van Jo Aspeslagh, Herman Van Praet en Ivan Plovie, die niet aanwezig konden zijn. De apotheose was echter een muzikaal optreden van oud-leerling (2003) Olbren Depaepe.


TESTAMENT HUGO LUYTEN
(door Olbren Depaepe)
Na 35 jaren hier lesgeven,
ben jij nog steeds de held van de schooljeugd
Hoogbegaafd dat is misschien wat overdreven
Maar voor slimme jongen heb je steeds gedeugd
En dus heb ik nog wat mooie integralen
voor je pensioen, hoewel ze niet oplosbaar zijn
Een slimme leerling mag ze ook steeds komen halen
Vooral nerds als wij die vinden ze wel fijn
Beste Hugo, ik ben fysica gaan studeren
Want als tiener keek ik ook op naar Jef Boedt,
Heden geef ik 16 uur wiskunde
En die 4 uur fysica erbij omdat het moet
Olympiades had ik voor jou willen winnen
Maar dan moet een mens wel zeer verstandig zijn
Aan d’eerste vragen wist ik steeds hoe te beginnen
Maar tegen t’einde deed mijn brein toch te veel pijn.
Mijnheer Luyten, ik heb nog onvervulde wensen
Zoals een rit met u op de rug van een dolfijn
Ik behoorde immer tot die groep van mensen
Die ’t geluk hadden uw pupil te zijn
Aan mijn kind ontneemt u nu wel het vermogen
Ooit verliefd te worden op die Luytenlach
“U neemt uw agenda, uw schrijft maar op” zal hij nooit horen
noch zal hij smashen op uw bril op de sportdag
Maar beste leerlingen, gedaan met alle nachten
dat jullie tranen om zijn examen hebben gestort
van angst in jullie broeken kakten, weldra zullen jullie lachen
als hij zelf gepamperd wordt
Jij, de leraar die ons altijd placht te dreigen
“maak die oefeningen eerst eens in het klad”
Toch was’t steeds een zootje op mijn antwoordblad
In mijn eerste jaar unief had ik een foto
Van jou boven mijn bureau waar ik naar keek
als ik het zwaar had of gewoon eens wilde lachen
zelfs toen liet je mij niet in de steek
Jij leerde mij de basis van alle wiskunde
die ik later op mijn weg telkens aantrof
Een eerste zit dat is wat u me hierdoor gunde
Dank u mijnheer Luyten, voor u alle lof
Van je collega’s maakte jij je goede vrienden
Die nog lang niet genoeg van jou hebben gehad
Dus waarom vertrek je nu na al die jaren
je geeft ze allemaal toch minstens nog een vat?
Nu rest ons niets er zijn alleen nog een paar dingen
Die je houdt omdat geen mens er iets aan heeft
Dat zijn die goede schoolherinneringen
Die neem je mee zolang je verder leeft.







