Net voor die proclamatie 2004 was er onder de leraren al een afscheidsviering geweest, met toespraken van Jo Aspeslagh voor CLB-medewerkster Friedl Van Raefelghem, van Eveline Dobbelaere voor Annie Twiesselmann (lerares huishoudkunde),
van Arnold Bekaert voor Jaak Coudeville (leraar Nederlands/Duits) en van Dirk Tytgat voor Josiane Aers (lerares informatica)
Die drie dames en een heer, die met pensioen gingen, hielden ook een speech.
Op de proclamatie nam onverwacht ook, toen nog niet GO!B-voorzitter, wel al VTM-weerman David Dehenauw het woord om zijn oud-leraar Jaak Coudeville te huldigen.
In zijn toespraak zei Jaak Coudeville over leerlingen:
Ik heb in deze school al dat gevonden wat het me mogelijk heeft gemaakt uit te groeien tot wat ik ben geworden haast meer dan in me zat: een leraar voor zijn leerlingen, voor zijn collega’s, voor zijn school.
Aan onze leerlingen heb ik dat geluk ook te danken, aan enkelen die in den lande een zekere bekendheid hebben verworven, aan velen die nu dankzij die degelijke opleiding .in deze school een goede baan hebben gevonden. Aan de volgzamen en gehoorzamen, maar evenzeer aan diegenen die a priori kritisch stonden tegenover die kennis en elke vorm van autoriteit, want pas dan kon ik mee groeien, van hen leren, voor hen leren om beter, sterker gewapend te zijn, om ze meer te kunnen bieden.
Hun intellectuele nieuwsgierigheid, hun hunker naar schoonheid, hun sociale achtergrond en hun maatschappelijke noden ook vergrootten mijn kennis en mijn geluk.
Van Monica De Coninck, OCMW-voorzitter Antwerpen , Ronny Derous, wiskundeleraar, vanaf september onze collega hier, Nic Vandermarliere, attaché Vlaamse ambassade Londen, Alain Vandamme, sinoloog nu, die door een beperkte kijk op delibereren toen een jaar moest overzitten, Jan Knudde, Donna-baas, Marina Arents, germanistste, David Dehenauw, weerman en veel meer, Micha Swarth, altijd klaar met lastige vragen en hinderlijke opmerkingen, Anneke Pieters, germaniste, Sabine Wyffels, moeder van Jay De Troyer uit 3SW, Dirk Wijs en Luc Savels, zij mochten voor drie weken op stage in Duitsland, Joost en Loes Coudeville, mijn kinderen, van wie ik het meest leerde, evenveel als van wat in de boeken staat, om een goede vader te zijn en ook om te worden een betere leraar , Kira Musseeuw, germaniste, in september wellicht full time lerares in onze school, Pascale T’Joens, allerbeminneljikste, mooiste en menselijkste mens onder al mijn leerlingen tot ik vijftien jaar later in Olbren Depaep een haar gelijke ontdekte tot Ines Swinters die in het Duits schreef : Seit zwei Jahren lerne ich Deutsch. Am Anfang dachte ich, dass Deutsch lernen schrecklich war. Deutsch, bah! Das ist für Nazis. Aber jetzt denke ich ganz anders darüber. Door mijn leraar heb ik ontdekt dat Duits leren ook leuk kan zijn. Het is nog altijd niet zo mooi als Frans, maar het gaat. Duitse gschiedenis vind ik interessant en ook de grammatica, hoewel ze dikwijls moeilijk is. Ook landeskunde was altijd interessant, omdat die goed geïllustreerd was met foto’s en beelden. Ik heb geleerd dat de Duitsers niet zo slecht zijn en gevoelloos als men vaak denkt. Kortom, de leraar Duits heeft me geleerd veel toleranter te zijn tegenover de Duitsers en hun cultuur.
