
Leraar Alexander Vermoere schrijft:
De leerlingen keken er soms van op hoe klein sommige werken van Ensor zijn, zoals het werk Landschap met waterval van 1875.

Op basis van de kunstwerken die in de klas werden behandeld en geprojecteerd, waren hun verwachtingen dus dat de werken groter zouden zijn.
Grote marine – zonsondergang, is een werk dat bij de leerlingen in de smaak leek te vallen.

In “Pierrot en skelet in een gele toga” combineerde Ensor op originele wijze zijn interesse voor het stilleven en zijn voorliefde voor travestie. De stillevenachtige enscenering wordt overschreden waardoor het tafereel een fantastisch karakter krijgt en ‘dode zaken’ dienst doen als levende organismen. Ook stilistisch is het werk zeer kenmerkend. Tijdens de jaren 1890 schilderde Ensor graag op een kleiner formaat. In deze meer intieme werken wordt het grafische element duidelijker, zoals in dit schilderij. Het kleurgebruik is helder en fris, waardoor de morbide dimensie van het tafereel enigszins wordt getemperd ten voordele van het groteske en het fantastische. Ensor zelf was getraumatiseerd door enkele contacten met het gerecht: het faillissement van zijn vader in 1875 en een rechtszaak tegen zijn moeder wegens schending van het copyright in 1892-1893. Het is niet uitgesloten dat Pierrot en skelet in een gele toga hiermee in verband kan gebracht worden. De verbeelding, het heldere koloriet en de technische mogelijkheden van Ensor komen in dit werk tot een treffende synthese.


