In Berlijn heet dit gebakje PFANNKUCHEN en in Blankenberge na WO I boule de l’Yser. Ervoor en nu ook BOULE DE BERLIN. In Berlijn en Potsdam zagen de leerlingen, daar op schoolreis, ze liggen die ‘Pfannkuchen = boules de Berlin. Na zo’n Berlijnreis was er op school wel eens een Berlijnavond met ‘boules’ bij een kop koffie. Op het carnavalsfeest van de Zilvermeeuw kon men er smullen

Voor WO1 was Blankenberge geliefd bij heel wat Duitsers en Oostenrijkers; de Oostenrijks-Hongaarse  Kroonprins Franz Ferdinand verbleef voor de oorlog jaarlijks met zijn gezin en zijn gevolg een zes- tot achttal weken in Blankenberge. Hij logeerde dan telkens in het prestigieuze ‘Hotel des Bains et des Familles’ op de Zeedijk. Hij zou ook in 1914 zijn gekomen, was hij op 28 juni 1914 niet doodgeschoten in Sarajevo. Het ‘startschot’ van WO1.

Na de oorlog bleven Duitsers en Oostenrijkers weg uit Blankenberge. Het Hôtel d’Allemagne werd Hôtel Imperial en het Hôtel de Bavière Hôtel Central en later Hôtel des Colonies.

In VAN ZEEBAD TOT BADSTAD van R. Boterberge leest men dat ze van de zomer van 1924 opnieuw verschenen….en dat ze in 1926 de grootste groep buitenlanders vormden. Ze verteerden veel, maar gedroegen zich soms hinderlijk…

Na de oorlog (WO1) kreeg BOULE DE BERLIN de naam BOULE DE L’YSER.

Pfannkuchen in Potsdam

Een vakantiejob…boules de Berlin verkopen op het strand. De jongeman is schepen Patrick De Klerck