

Gisteren konden Blankenbergse schoolkinderen op hun speelplaats toch ook even genieten op de speelplaats van de witte sprei na enkele sneeuwbuitjes. Op de vijver in de Van Maerlantstraat laqg een flinterdun laagje ijs.
Zou iemand poëtischer kunnen schrijven over die sneeuwval dan
Guido Gezelle, West-Vlaamse dichter 1830-1899.
Een winters gedicht met veel West-Vlaamse kenmerken in woordenschat en klank. En zoals het bij Gezelle zo vaak was, met opvallende allitteraties: KILT EN KERFT DE KELE (toen ‘killen’ nog niet aan dood, maar aan ijzige kou deed denken en ‘kerven’ nog uitsluitend een sterk werkwoord was: ‘korf’, ‘gekorven’

