VENSTER 51 van de CANON VAN VLAANDEREN: HUGO CLAUS OOSTAKKERSE GEDICHTEN. Weinig Maerlant-oud-lln. werden niet geconfronteerd met H. Claus…zijn poëzie, zijn proza, zijn theater, zijn Cobra-schilderijen.

De auteurs van de CANON VAN VLAANDEREN kozen als een van de 60 vensters DE OOSTAKKERSE GEDICHTEN (1955) van Hugo Claus. Zesentwintig was Claus toen en groeide uit tot een internationaal bekende kunstenaar op vele vlakken.

In de genoemde dichtbundel peilt hij op poëtische wijze (met beelden, contradicties, dubbelzinnigheden)  naar de relatie tot zijn ouders, zijn geliefde, zijn geboortestreek. OOSTAKKER is een plaats dichtbij Gent. Het is een katholiek bedevaarsoord. Het heilige wordt door Claus vaak ontheiligd.

In het venster 51 gaat het over veel meer dan die bundel, over de grote roman HET VERDRIET VAN BELGIË (1983) bijvoorbeeld. Het toneelstuk VRIJDAG komt niet ter sprake, zijn rol in de COBRA-beweging ook niet. (COBRA…Copenhagen, Brussel, Amsterdam…met kunstenaars uit de landen met die hoofdsteden… Asger Jorn, Pierre Alechinsky, Karel Appel, Lucebert)

Vele al niet meer zo jonge oud-leerlingen denken aan de lessen van Frits Standaert over Claus. Eric Standaert, de broer van Frits schreef wel eens over het werk van Claus, overigens ook over de Blankenbergse schilder Willem Van Hecke, over wie hij een boek schreef.

Toen ik met pensioen ging, kreeg ik van het pedagogisch college het vierdelige Verzameld Werk van Claus.