Pericles neemt Alcibiades in Pfeijffers roman ALKIBIADES  mee naar de AKROPOLIS en het PARTHENON, die nu wegens de warmte tussen 12 en 17u. niet bereikbaar zijn. In mei waren Inge Soenen en Veerle Vermoere (juffen 2de lj. d’Oefenschool) er.

Nieuws HEET van de naald. ’s Namiddags is de AKROPOLIS in Athene niet te bereiken. De hitte is zo gevaarlijk voor lichaam en geest van de toerist, dat men deze maatregel gisteren heeft genomen.

AKROPOLIS betekent ‘hooggelegen stad’ en PARTHENON, de tempel voor Athene, de godin van de wijsheid is even Grieks en betekent ‘maagd’.

Alcibiades was een mooie, slimme Atheense 5de(v.C.)-eeuwse politicus en veldheer. Onlangs verscheen van schrijver Ilja Leonard Pfeijffer ALKIBIADES,  roman van 772 blz. Een roman dus, maar met zeer veel gegevens die historisch vaststaan, maar op een unieke manier tot een roman, zijn verwerkt. Meer dan een beetje kennis van de Atheense, Spartaanse, Korintische, zelfs Siciliaanse geschiedenis is wel nodig om door de talrijke bladzijden heen te geraken.

Pericles, 5de-eeuws (v.C.) Atheens staatsman was de voogd van Alcibiades, die hij meeneemt naar de AKROPOLIS.

We klommen naar boven over de heilige weg en werden binnengelaten via het nieuwe poortgebouw van Pentelisch marmer dat de architect Mnesikles zojuist min of meer had voltooid. Een brede, steile helling voerde van de dagelijkse beslommeringen beneden in de stad naar de top van de heilige heuvel, die zich vlak onder het azuurblauwe uitspansel leek op te houden….

Toen wij door de poort liepen, ontvouwde zich het wonder. Schuin achter het kolossale beeld van Athene Promachos, dat er al stond sinds mijn geboorte en dat de godin voorstelde in haar gedaante van strijdster in de voorhoede, verrees de grote, nieuwe tempel van Pallas Athene, het Parthenon, als een harmonisch akkoord van lucht en marmer tussen hemel en aarde…

‘Schoonheid is onbetaalbaar’ zei ik, omdat ik vond dat ik oog in oog met deze werken iets van proverbiale allure moest zeggen. ‘Het schone en het goede zijn eender’. ‘Heb je dat van die vriend van jou geleerd?’ vroeg hij. ‘Hoe heet hij ook alweer, onze sjofele dorpsgek?’ ‘U bedoelt Sokrates’.

Ik spelde ALKIBIADES en ALCIBIADES. Pfeijffer gebruikt de Griekse ‘k’, kappa. Maar…Griekse eigennamen schrijven we in het Nederlands zoals in het Latijn, met een ‘c’ dus. Ni©(k) was zijn tegenstander.