Aan een meisje uit Porto Vecchio, sedert de avond van 30 april in Bl’b, vroeg ik  bij het ontbijt op 1 mei of ze de NOORDZEE al had gezien. Haar antwoord deed me aan Duinkerke en Michiel De Swaen, 17de-eeuwse schrijver denken…

Drieëntwintig Porto Vecchiaanse, Corsicaanse dus,  abituriënten waren zondagavond 30 april in Blankenberge aangekomen. Op maandagochtend 1 mei ontbeten ze samen met Blankenbergse leeftijdsgenoten in het schoolrestaurant van het Maerlant. Aan een Corsicaans meisje vroeg ik of ze de NOORDZEE al had gezien (en vergeleken met de Middellandse Zee, waaraan haar schoolstad ligt). “Natuurlijk” zei ze, “tot mijn tiende jaar heb ik in Dunkerque gewoond.” Aan DUINKERKE moest ik denken, niet zozeer aan zijn rol als havenstad, o.a. in WO II, maar aan de Vlaamse stad die het eertijds was geweest. Aan de schrijver MICHIEL DE SWAEN moest ik denken …

In de 17de eeuw schreef de Duinkerkse schrijver-heelmeester MICHIEL DE SWAEN zijn bekende toneelstuk DE GECROONDE LEERSE in de stad (nu Frankrijk), die tot dan Vlaams was geweest. Nog steeds wordt eraan herinnerd dat Duinkerke op één dag (in 1652) ’s morgens Spaans, ’s middags Frans en ’s avonds Engels was. In 1662 slaagde Frankrijk erin de havenstad van Engeland af te kopen en op 28 november van dat jaar werd de stad definitief Frans en Frans werd verplicht ambtelijke taal. De Franse ambtenaren werden gehaat door de bevolking. De voertaal op school bleef nog een poos Nederlands.

 Voor de Franse Revolutie schreven de Duinkerkenaren nog in het Nederlands en kenden slechts gebrekkig Frans. In 1810 was het volksleven er nog eentalig Nederlands (Frans-Vlaams)

Het toneelspel : De vrouw van een schoenlapper koopt op de markt een kip voor een feest die avond. Keizer Karel is in de buurt en neemt alles waar. Om te worden uitgenodogd op het feest biedt hij gratis wijn aan. De dag erna wordt de schoenmaker bij de keizer geroepen. Hij herkent de vrijgevige gast van de avond voordien en keizer Karel benoemt de man tot keizerlijke schoenlapper