
We beginnen met een sneeuwgedicht van Guido Gezelle (1830-1899)
WINTERSTILTE
Een witte spree
ligt overal
gespreid op ’s werelds akker;
geen mens en is,
men zeggen zou,
geen levend herte wakker.
Het vogelvolk,
verlegen en
verlaten, in de takken
des perebooms
te piepen hangt,
daar niets en is te pakken!
’t Is even stille
en stom, alhier
aldaar; en, ondertussen
en hore ik maar
het kreunen meer,
en ’t kriepen van de mussen.
Gezelle schrijft ‘sneeUW’, maar spelt ‘sprei’ als ‘spree’, dat in het AN ‘spreI’ is. In mijn dialect ‘spree-e’
In het Middelnederlands schreef men SNEE en sneevlok en ook sneewit. Is het misschien dit woord dat de w’ heeft veroorzaakt in SNEEUW. Deze ‘w’ is er overigens nog altijd niet in sommige dialecten. Ik zeg in mijn Stalhils dialect nog altijd ‘snee-e’
In het Duits staat die ‘w’ er ook niet ‘der Schnee’, in het Engels wel ‘snow’ (van ‘snow white’?)





zie ook Facebookpagina Zilvermeeuw en d’Oefenschool: https://www.facebook.com/Basisschool-Zilvermeeuw… en op https://www.facebook.com/profile.php?id=100057104723042