De Russisch Orthodoxe Kerk (+ Servisch en Georgisch Orthodoxe Kerk) viert Kerstmis op 7 en 8 januari.
Uit Kurt Zehmisch, onuitgegeven brieven en dagboeken. Hij was officier, 24 jaar, leraar en bereidde zijn staatsexamen Frans en Engels voor, toen hij opgeroepen werd.
Lees en bekijk een foto op:
Westfront 1914 – Als Deutsche und Briten im Ersten Weltkrieg gemeinsam Weihnachten feierten | MDR.DE
24 dec. 1914
Al om zes uur staan we in de loopgraaf klaar voor de afmars…Mijn mannen heb ik bevolen dat er vandaag op kerstavond en op de kerstdagen van onze kant geen schot wordt gelost, als we het kunnen vermijden…Wij en de Engelsen proberen elkaars aandacht te trekken. Eerst fluiten we, waarop we antwoord krijgen. Er valt geen schot meer in onze sector….Soldaat Möckel …en ik roepen in het Engels…en al spoedig was er tussen ons een heel grappig gesprek ontstaan…We wilden elkaar…ontmoeten en sigaretten ruilen…Toen begonnen de Engelsen in de loopgraaf en ook wij te applaudisseren en iedereen riep enthousais ‘Bravo!’…Toen riep de Engelsman naar onze loopgraaf: “I wish you a merry Chrismas and a happy New Year’”, waarop ik hem en zijn kameraden in de loopgraaf antwoordde: “Thank yoy very much, I wish you the same!” Daarop brulde de hele groep Engelsen in de loopgraaf als één man een groet en een gelukwens naar ons met de belofte vandaag en morgen niet te schieten…
25 dec. 1914
Al snel gingen een paar van onze mensen op de Engelsen af, die op ons wachtten…Op zeker moment maakte onderofficier Holland drie foto-opnames, waar we samen met de Engelsen opstonden. Al snel hadden de Engelsen een voetbal uit hun loopgraaf gehaald en begon er een geestdriftige voetbalwedstrijd…Het kerstfeest, het feest van de liefde, maakte zo dat de gehate vijanden korte tijd vrienden werden. Dit kerstfeest zal ik nooit vergeten!
Tijdens hun bezoek aan de Ijzertoren (en de Dodengang) in Diksmuide in 2014 zagen de leerlingen van het 5de en 6de lj. van d’Oefenschool de monstrans, ze beluisterden het verhaal van de kerstbestanden op enkele plaatsen aan het front in 1914
Aan de Hoge brug op de grens tussen Kaaskerke en Diksmuide
lagen Belgische en Duitse soldaten langs weerszijden van de
IJzer. Op 23 december 1914 schreef de Duitse majoor Anderson
vanuit dit gebied aan zijn vrouw: ‘Wij liggen al een paar dagen
onder zware beschieting. Alle vensters zijn stuk en het is verschrikkelijk
koud. Wij slapen al acht dagen in de kelder. Wat is
de oorlog toch verschrikkelijk. Morgen is het Heilige Avond, wij
zijn stil en weemoedig.’
Omstreeks 14u30 verscheen de protestantse Beierse majoor
William Anderson op deze brug. Hij was vergezeld van een ordonnans
die een monstrans droeg. Hij vroeg naar een Belgische
officier omdat hij deze monstrans als teken van vrede aan
de Belgische soldaten wilde overhandigen. Kapitein-commandant
Guillaume Le Maire en aalmoezenier Sabin Vandermeiren
kwamen ter plaatse. Een koord werd behoedzaam over de
IJzer geschoven. Daaraan werd een linnen zak bevestigd waar
de monstrans instak en die werd voorzichtig naar de Belgische
kant overgetrokken en aan de aalmoezenier overhandigd. De
Belgische soldaten waren diep onder de indruk van dit gebaar.
Ze groetten de Duitsers eerbiedig en bedankten hen voor dit
signaal. Daarna trokken ze zich terug in hun linies. Kort daarna
gingen de gevechten weer van start.
Was dit kerstbestand in Diksmuide iets uniek? Neen, ook aan
het Duits-Franse front en het Duits–Britse front werd er verbroederd.
Een van de bekendste verhalen is hier een voetbalwedstrijd
