13 jaar na de grote Masereel-tentoonstelling MASEREEL EN DE ZEE is er nu (tot 8 jan. ‘23) in het Casino in Bl’b de expositie FRANS MASEREEL TEKENINGEN (werken uit privécollecties)

Nieuwe expo focust op tekeningen van Frans Masereel:

Tot en met 8 januari ontdekt men nooit geziene tekeningen van hem tijdens een nieuwe expo in de Meridiaan. Werken uit privécollecties.

Masereel maakte aquarellen tot olieverfschilderijen, en illustraties voor animatiefilms tot keramiek. Toch kennen we de kunstenaar vooral voor zijn houtsneden.

In 2009 was er in Blankenberge ook een grote Masereel-tentoonstelling: MASEREEL EN DE ZEE (oud-ll. Alain De Reese was een van de samenstellers), die leerlingen en leerkrachten van het Maerlant-atheneum toen bezochten.

Kunstcriticus Eric Min schreef: “Voor Masereel begint het leven in zwart-wit op een grijze juli-ochtend in 1899. Plaats van de handeling is Villa St. Christophe, een herenhuis op de zeedijk in Blankenberge naast het al even chique Hôtel de Venise. In de villa woont zijn vader, rentenier, met zijn bijna twintig jaar jongere tweede echtgenote. Het is goed te toeven in Blankenberge-Bains, daar op de strandpromenade die als allereerste in Europa met elektrische lampen wordt verlicht. De jonge dichters Emile Verhaeren en Georges Rodenbach schrijven er impressionistische verhaaltjes voor La Plage de Blankenberghe, een krantje dat in het zomerseizoen verschijnt…De zee is voor de kleuter Frans Masereel het eerste spektakel dat hij te zien krijgt”¦

De beroemdste Blankenbergenaar is  beslist FRANS MASEREEL, die op 30 juli 1889 in het belle époque-decor van de Zeedijk geboren wordt. In 1888 waren zijn ouders, Franstalige Gentenaars, naar Blanken berge verhuisd, naar een ‘villa’ naast Hôtel de Venise op de Zeedijk, de eerste verlichte strandpromenade in Europa! Hij bleef er maar tot in 1894 wonen. Hij was graficus, houtsnijder en schilder. Hij bouwde een bijzonder gerespecteerde internationale faam op als geëngageerd kunstenaar, pacifist, antimilitarist.  De allergrootste kunstenaars van voor en na WO I uit Duitsland, Frankrijk, e.a. landen waren met hem bevriend en waardeerden hem zeer.

Stefan Zweig schreef: “En wat een heldhaftig leven leidden ze, die jonge Fransen en Belgen! Om te beginnen Frans Masereel die met zijn houtsneden tegen de verschrikking van de oorlog voor onze ogen het onvergankelijke grafische monument voor de oorlog maakte, die onvergetelijke zwart-witprenten, die wat kracht en woede betreft zelfs niet achterblijven bij Goya’s Desastres de la guerra. Dag in dag uit sneed deze stoere man onvermoeibaar nieuwe figuren en scènes…Nooit klaagden ze een bepaald land aan, maar altijd onze zelfde gemeenschappelijke vijand, de oorlog. We droomden ervan dat je deze voor iedereen, ook voor de simpelste analfabeet begrijpelijke, gruwelijke aanklachten als strooibiljetten uit vliegtuigen zou kunnen afwerpen boven steden en legers, in plaats van bommen…

S. Zweig schreef ook: “Wanneer alles ten gronde zou gaan; alle boeken, monumenten, foto’s en verslagen en er bleven slechts de houtsneden die Masereel gedurende tien jaar geschapen heeft gespaard, dan zou men alleen daaruit onze hele hedendaagse wereld kunnen herbouwen”

Masereel stierf in Avignon in 1972. Hij werd begraven op het CAMPO SANTO in Sint-Amandsberg.

2009
2009
foto 2017
waar F. Masereel woonde de eerste jaren van zijn leven