Beste aanwezigen,

Beste ouders, beste leraren, oud-leraren, beste familieleden van de laatstejaars, geachte schepenen en burgemeester, geachte leden van de Raad van Bestuur van scholengroep Impact

Leraar zijn is het mooiste beroep van alle beroepen ter wereld. Ook in Vlaanderen. Dat hebben deze jongeren mij weer laten ervaren in 2020. Leraren vergeten het soms zelf eens, maar eigenlijk is het zo. Belangrijke vaardigheden in het leven doorgeven aan jonge mensen en hen zien groeien, als beroep kunnen uitvoeren, wat kan er mooier zijn? Een klein beetje bijdragen als leraar in de ontwikkeling van jongeren tot sterke volwassenen, bijdragen in hun groei tot jonge positief kritische mensen… Ijdel als we allemaal een beetje zijn, worden we dan ook een beetje trots als onderwijsmens. Sommigen van jullie hebben hier zelfs al meer tijd doorgebracht, op deze mooie campus dan waar ook ter wereld na jullie thuis natuurlijk, 8 uur per dag, gedurende 5 dagen per week, 30 weken per jaar, 15 jaar lang is snel omgerekend 18.000 uur.  

Vorige week  zag ik een Blankenbergse schepen, Mitch De Geest, die een belangrijke economische/wetenschappelijke prijs en belangrijke technische concessie met zijn bedrijf Citimesh had verkregen. Ik zei hem: “Proficiat man, ik ben trots op jou, trots dat ik je leraar mocht zijn, trots dat je slimmer bent geworden dan mij. Hij counterde en zei me dat hij trots was op onze school en trots dat hij les kreeg van ons. Dat hij onze ambassadeur wou zijn, dat hij ons met veel vertrouwen zijn dochter toevertrouwt. Mijn dag, nee mijn week kon niet meer stuk. Een leerling zien slimmer, handiger, zorgzamer, worden dan je zelf bent…. beter zien worden, groeien in alle vormen van ons menselijk zijn, zodat ze ons overstijgen dat is wat een goede leraar het liefst heeft.

Vandaag ben ik fier op jullie leerlingen, Je hebt een mijlpaal bereikt. Ik ben ervan overtuigd dat er hier verschillende leerlingen zullen uitgroeien tot een niveau in hun sector, in hun domein,  zodat we na enkele jaren zullen trots zijn op hun verwezenlijkingen. Er zitten hier zeker enkele kleine mitchkes tussen in hun domein…

Onze school is traditioneel een plaats waar veel oud leerlingen graag naar terugkeren, waar ze thuis zijn. Ik hoop dat we met jullie dat opnieuw kunnen bewijzen en jullie veel en graag zullen terugkomen op deze campus. 

Laat ons dan even terugkeren naar het mooiste beroep ter wereld. Je kan geen media consulteren, de laatste weken of er staat iets in over onderwijs. Meestal gaat het over het lerarentekort en de daling van de kwaliteit van onderwijs in Vlaanderen…

Hoe komt het nu dat we vandaag niet meer mensen kunnen aantrekken naar het mooiste beroep van de wereld,  dat zou toch simpel moeten zijn, zou je denken … Leraren worden niet zo slecht betaald. Zeker niet als we dit Europees vergelijken, we zitten in de hoge middelmoot in Europa, Vlaanderen besteed veel centen aan het onderwijs, behoorlijk wat als je het Europees bekijkt, … we zitten hier ook in de betere middenmoot, per inwoner.

Helaas lieve leerlingen is onderwijs niet zo goed georganiseerd in Vlaanderen, jonge leraren hebben een vaak precair statuut, elk jaar is er een wisselende puzzel met uren leraar en dotatie… er is geldverslindende concurrentie tussen 2 of zelfs 3 netten, er is 40 jaar nauwelijks geïnvesteerd in de schoolgebouwen, Schoolbesturen moesten het vaak zelf doen, zoals op onze campus, er is duidelijk overregularisering en wat leraren planlast noemen, er worden taken verwacht van de leraar die niet tot de kerntaak horen. Vernieuwingsdrang heeft onderwijshervormingen doorgeduwt, die meer hervormingen zijn om de hervorming politiek op de hoed te steken, dan dat het echte moderniseringen zijn, het betreft een compromis a La Flamande dat naast zijn doel schiet,  de negatieve perceptie over het beroep wordt door de overheid flink in de hand gewerkt, als die zelf steeds maar communiceert over het ‘dalende onderwijsniveau’, slechte lerarenopleiding, enz. De recente slechte soap over de nieuwe eindtermen, toont pijnlijk aan wat mismanagement betekent. We weten eigenlijk nu nog niet met welke doelen we zullen les geven in 2023/2024, zelfs niet welke richting die zullen uitgaan, … Die onzekerheid is nefast voor de aantrekkelijkheid van het beroep. 

Deze jongeren lieve mensen hebben dit ook aangevoeld de laatste jaren. Die dingen als onzekerheid, onderwijs perikelen, enz..

Wat hebben deze jongeren de voorbije jaren meegemaakt? Zij hebben echt aan de lijve ondervonden hoe wij als samenleving de laatste jaren met onderwijs zijn omgegaan. 

Ze hebben al gevoeld wat het betekent geen les te krijgen omdat er geen leraren meer te vinden zijn, geen vervangers voor belangrijke vakken als hun leraren ziek zijn, ze hebben een directeur voor de klas gekregen omdat er 2 vervangers niet voldeden en vriendelijk werden bedankt voor de dienst, maar geen derde vervanger meer te vinden was, ze hebben ook gevoeld wat de overheid doet als er een virus door de samenleving waart en de overheid in een kramp schiet: scholen sluiten, scholen als gevangenissen terug open maken, dreigen met scholen te sluiten als er meer dan ‘zo veel of zo veel’ besmettingen zijn, iedereen in een shrikstand vatten, … komaan (gekker kan je het eigenlijk niet bedenken)… dit heeft duidelijk een impact op onze leerlingen gehad. 

Ik heb mijn best gedaan om het effect voor onze leerlingen zo minimaal mogelijk te laten zijn. Ik kreeg er op jullie mooie honderd dagen viering de bijnaam ‘de broekschijter’ voor.  Ik heb dit als een compliment opgevat, niet als een belediging. Door op tijd voorzichtig te zijn en een evenwicht te zoeken tussen wat moet volgens de regels en de overheid moet en wat haalbaar was voor onze school, hebben we de school doorheen een periode geloosd zonder extra sluiting, zonder extra risico of zonder veel quarantaines als dat elders in de kustsamenleving ook niet zo was. Dat was mijn job maar het was duidelijk ook buiten mijn comfortzone. 

Als ik stel dat leraar zijn het mooiste beroep ter wereld is wil ik vandaag ook mijn leraren bedanken. Niet alleen omdat ze in de periode van de voorbije 3 jaar het beste uit zichzelf haalden en zichzelf een beetje heruitgevonden, maar ook gewoon omdat ze goede leraren zijn, positief kritische leraars, zoals het moet. Merci. 

Graag een warm applaus voor die mensen die elke dag het waarmaken voor de klas. 

Bedankt ook ouders die we de voorbije jaren iets minder fysiek gezien hebben. Bedankt voor het begrip en vertrouwen 

Na de COVID periode wou ik als directeur de school terug open breken. Het Maerlant Atheneum zijn ‘ziel’ teruggeven, open, dynamisch en met een ruime blik op de wereld. Ik denk dat we met de Erasmus+projecten van de derde graad, 126 leerlingen in het buitenland, daar meer dan in geslaagd zijn. Dankzij een koppig team leraren dat dit heeft voorbereid en uitgevoerd. Vele scholen benijden ons nu, terwijl mijn collega directeurs allemaal stelden in januari, ‘moh Jurgen toch, wat denk je nu, we mogen nog niet naar de bib met onze kleine groep lln in februari en jij denkt dat jullie in mei in Curaçao, Malta of Corsica zullen zitten. 

Koppig als we zijn, bleven we met de de veiligheidsgordel op doorzetten, Met kinderziektes en met heel wat geregel en flexibel aanpassen net voor de start zijn we er in geslaagd. 126 leerlingen bijna kosteloos een ervaring in het buitenland gunnen, na een gedwongen periode van halve opsluiting, afsluiting van de wereld, … Ik hoop dat jullie die ervaring zullen onthouden voor het leven en alle vaardigheden die je daar opdeden zullen gebruiken, het respect voor andere culturen en gebruiken nog het meest.

Ik hoop lieve leerlingen dat enkelen onder jullie wel kiezen voor het mooiste beroep ter wereld, en jullie allemaal werken aan een samenleving waar onderwijs wel belangrijk wordt geacht, waar wel in mag worden geïnvesteerd en waar wel aandacht aan worden besteed om het goed te besturen en jullie deze school, deze campus als jullie thuis blijven beschouwen, en dat jullie er graag en veel naar terugkeren. Ik ga jullie missen, meer dan vorige generaties leerlingen uit mijn carrière als directeur, wellicht omdat jullie een toffe goede groep leerlingen waren, maar ook omdat jullie mij hebben getoond dat ik zelf terug leraar wil worden, zelf terug het mooiste beroep ter wereld wil uitoefenen. 

Ik wil afsluiten met enkele slagzinnen. Maak ons trots. We geloven echt in jullie, Wees ambitieus, Bestorm de wereld, maak hem beter en kom nog eens terug, dan kunnen we lachen om alle fratsen die jullie uithaalden en verwelkomen we jullie kinderen.