Een jaar geleden bestond ook bij hen al dat pandemiezerige gevoel, pandemoe waren ze toen al. Ze dromen nu van postcoronale tijden, maar voelen zich niet gecovild, niet geveld door corona. Je kunt een afkeer hebben van prikvertikkers, maar het woord haast mooi-poëtisch vinden.

Elke taal is in evolutie. Ze moet wel veranderen, zeker wat woordenschat betreft, aangezien er nieuwe verschijnselen opduiken. Misschien nooit zoveel zo snel als de voorbij twee coronajaren. Enkele van die neologisme vinden we zeker in de volgende Dikke van Dale (2022). Ik hoop dat PRIKVERTIKKER erin staat. Het geeft  wat klank betreft toch mooier de inhoud weer dan antivaxer!

Grammaticale en fonetische veranderingen geschieden ook. Die zijn vermijdbaar. Streven naar eenheid op beide vlakken leidt naar betere verstaanbaarheid.