‘Ik vind het een goeie show voor mensen van mijn leeftijd, omdat het over controversiële onderwerpen zoals homoseksualiteit gaat. De cabaretier vertelde op een humoristische manier zijn ervaring met kanker.’
Dion Verheye 6HW

Ik was aangenaam verrast door het toneelstuk. Doordat het een monoloog was, wist ik niet goed wat ik kon verwachten, maar Boris-Johannes bracht zware thema’s zoals een kankerdiagnose, homoseksualiteit en de verschillende karakters die je tegenkomt op een familiefeest op een luchtige, maar toch boeiende manier. De personen die voor mij zaten vonden het ook een tof toneel en mijn vriendinnen ook. 

Frieke Legein 6WeWi

En dit lazen we op het internet

Als je kan dromen over later, dan ligt de toekomst aan je voeten. Maar als de dood plotseling voor je staat, of zelfs uitdagend in je gezicht spuugt, lijkt de tijd stil te vallen.
Wat doe je dan? Staar je de dood recht in de ogen, alsof het een wedstrijd is? Of maak je er juist grapjes mee, zoals dat hij misschien beter even bij oma langsgaat – ze is tenslotte al 97 en heeft haar tijd wel gehad. Maar als het einde dan toch geen echt einde blijkt te zijn, hoe leer je dan weer te dromen?

In zijn cabaretdebuut neemt Boris-Johannes je mee op een theatrale reis door zijn leven. Van het opgroeien als jonge homoseksuele tiener tot het verwerken van zijn kankerdiagnose. Hij laat je kennismaken met zijn gebrek aan aanpassingsvermogen en stelt je voor aan zijn humorloze ouders. Kortom, genoeg stof tot lachen.

Na de voorstelling ontmoetten we twee Maerlant-oud-leerlingen bij het Casino: HEIKE TRESS, oud-lle 1992 en moeder van twee oud-lln., Jethro Stoffels (2017 en Jindra Stoffels (2019)

Venice Vanden Berghe, oud-lle 2021. Zij studeerde Taal- en Letterkunde Frans – Spaans en werd in 2025 master. Ze werkt tijdelijk in het Infopunt Blankenberge