VENSTER 31 van de CANON VAN VLAANDEREN…DE LEEUW VAN VLAANDEREN, die historische roman van H. CONSCIENCE…In Blankenberge een Consciencestraat en een Consciencemonument

dit standbeeld is uit het stadsbeeld verdwenen (ter restauratie?)

Dit leest men in de CANON VAN VLAANDEREN:

Uit oude kronieken en een dosis fantasie brouwde Conscience in 1838 een roman over de spanningen tussen Frankrijk en het graafschap Vlaanderen in de vroege 14e eeuw. We maken kennis met Gwijde van Dampierre, de wijze graaf, en zijn zoon Robrecht van Béthune, bijgenaamd de ‘Leeuw van Vlaanderen’. Even onvergetelijk zijn Pieter de Coninck en Jan Breydel die Conscience aan het hoofd plaatst van de Brugse ambachtsgilden. Zij aan zij met de Leeuw van Vlaanderen verslaan deze volksmenners op 11 juli 1302 het Franse leger. De bloedige veldslag bij Kortrijk staat dankzij de roman bekend als de Guldensporenslag.

Conscience nam geregeld een loopje met de historische feiten. Hij wilde zijn publiek niet alleen vermaken, maar ook een Vlaams zelfbewustzijn bijbrengen. Zijn opzet slaagde: De Leeuw van Vlaenderen veroverde vele lezersharten en legde de basis voor de Vlaamse nationale symboliek.

Dat Conscience in Blankenberge met een straat – al in 1899 – en met een monument – in 1912, honderd jaar na zijn geboorte – werd vereerd, had te maken met bewondering in Blankenberge voor hem – er was sedert 1873 een Conscience-Taalgenootschap (waaruit volgens sommigen de toneelvereniging ONDER ONS is ontstaan, die groeide uit de schoot van de verenging BONDEN DER OUD LEERLINGEN VAN DE LAGERE –EN MIDDELBARE SCHOLEN) en hij verbleef er enkele zomers, zelfs een keer twee maanden.

Aan de overkant van de markt stOND (waar is het nu???)het monument van Conscience. Hij was Antwerpenaar. Zijn vader was Fransman. Hij schreef romantische verhalen en romans. Vele zijn historisch, andere zijn plattelandsverhalen (Kempens). Hij was 18 toen België onafhankelijk werd. In 1838 verscheen zijn historische roman DE LEEUW VAN VLAANDEREN. Het is het gekleurde verhaal van de Guldensporenslag van 1302. Die roman is toch wel heel belangrijk geweest. Hij is een voorbeeld van literatuur als cultureel geheugen’ Conscience had zich voor en tijdens het schrijven wel zeer goed laten informeren over de historische feiten, o.a. door Octave Delepierre, een Fransman die in Gent rechten had gestudeerd en in Brugge archivaris was geworden. Conscience heeft zeer veel invloed op de Vlaamse Beweging gehad, maar was wel een ‘goede’ Belg en opteerde op latere leeftijd voor Algemeen Nederlands, eerder dan voor een particularistische houding.

Twee jaar geleden v erscheen een lijvige biografie van Conscience (Johan Vanhecke)

Robert Boterberge, die tal van boeken en artikels over Blankenberge (en omgeving) schreef, publiceerde IN 1963  ook HENDRIK CONSCIENCE EN BLANKENBERGE, waarin hij het heeft over diens voorkeur voor de badstad.

Zijn dochter Maria schrijft: “Ten jare 1868 vereischte de wankelbare gezondheid mijner goede moeder eene verandering van lucht. Mijn vader koos tot verblijfplaats Blankenberghe…”

Zelf schrijft Conscience die in 1875 in Blankenberge verblijft: ”Nu koester ik de hoop dat de zeelucht en de baden, zoo aanhoudend genoten, mij geheel of gedeeltelijk van mijne zenuwziekte zullen verlossen.”

In 1879 schrijft hij in een brief uit Biarritz: “Het is een badplaats aan zee, maar zij is het tiende paart van Blankenberge niet waard”!

Het Consciencestandbeeld, een lezende vissersfiguur, geïnspireerd door Bella Stock, een roman van Conscience.

Reactie's