Bernard Dewulf, dichter, germanist, essayist, columnist is gisteren op 61-j. leeftijd overleden. Hij schreef elke week in DS Weekblad ‘Reflector’ en ‘Columnist’. E. Rinckhout: “Een melancholicus die graag vanuit de luwte naar de wereld keek.”

Ten gevolge van neurogene claudicatio is Bernard Dewulf gestorven.

Ik zal hem missen. Met gretigheid las ik elke week zijn ‘REFLECTOR’ en zijn ‘COLUMN’ in De Standaard Weekblad.

Vooral zijn heerlijke confrontaties van beelden uit de actualiteit met bestaande kunstwerken (schilderijen) bewonderde ik: ze waren in heerlijk Nederlands geschreven én ze leerden me beter toeschouwen.

In een vijftal Maerlantkrant-artikeltjes komt hij voor. In eentje van 1 okt. 2021 nog: Picknickbanken op de speelplaats van het Maerlant, nu ook voor de lln. 1ste gr. + Taal- en schilderkunstig filosofietje: http://maerlantkrant.be/2021/10/01/picknickbanken-op-de-speelplaats-van-het-maerlant-nu-ook-voor-de-lln-1ste-gr-taal-en-schilderkunstig-filosofietje/

De Standaard van vandaag biedt twee artikels over hem, het ene van Filip Rogiers, het andere van Marc Reynebeau. In De Morgen van vandaag schrijft Stijn De Paepe een dagvers over hem, die schreef voor de concurrerende krant:

BERNARD DEWULF

Hij was van de andere krant.
De eerste die je las
op zaterdag,
waarna je wat hij aanhaalde
op slag
bezag van een andere kant.

Hij was van de andere krant.
Hij kon het grootst
over het kleinste schrijven,
goot woorden om
tot beelden die beklijven.
Te vroeg naar de andere kant.