De KANTL stelde een vernieuwde literaire canon op: Claus’ HET VERDRIET VAN BELGIË blijft. Prozaschrijver en dichter Koenraad Goudeseune – hij schreef de vandaag toepasselijke bundel HET PROBLEEM MET MENSEN DIE NAAR ZEE GAAN – zegt waarom dit goed is.

In vakantietijd presenteert DSL elke week een deel van de reeks DE ZOMERCANON. Deze week HET VERDRIET VAN BELGIË. De titel van het artikel luidt: HET FEEST VAN HET VERDRIET. Koenraad Goudeseune, West-Vlaams prozaschrijver en dichter schreef het…”Daar lees je al de Clausiaanse mix van West-Vlaanderen en de grote wereld, van fanfaremuziek en Gregoriaans, van tragiek en klucht. Daar gaan het enorme en het kleine al samen, als in oefening, een talige voorafspiegeling van het aangrijpende feest dat Het verdriet van België is.

Koenraad Goudeseune schreef o.a. de dichtbundel HET PROBLEEM MET MENSEN DIE NAAR ZEE GAAN, waarover journalist Bart Dobbelaere, zo toepasselijk, schrijft: Een duidelijke probleemstelling over mensen die naar zee gaan, mag u niet van de dichter verlangen. Laat staan een oplossing.

Maar misschien is dat zelfs beter zo. Er is namelijk helemaal geen probleem met mensen die naar zee gaan.

Er is plaats genoeg op het strand en in de zee is er zelfs nóg meer plaats. U draagt er bij tot de economie met uw ritje in de kwistax, met uw ijsje op de dijk, met uw grappige nieuwe short.

Ik heb geen V-plan, 3D-plan, O²-plan of 5-5-5-plan om de economie te redden. Ik heb alleen een Z-plan. Ik wil naar zee.

Toen ik in 2004 met pensioen ging, schonk het pedagogisch college mij tijdens een heerlijk ontbijt het verzameld werk van Hugo Claus (zie foto)