De KANTL stelde een vernieuwde literaire canon op: VAN DEN VOS REYNAERDE blijft. Schrijfster Rachida Lamrabet ziet er wereldwijd verspreide inhoudelijke elementen in. + Een toetje over HAERSINT…Zint het haar?

Rachida Lmarabet is de auteur van romans VROUWLAND en VERTEL HET IEMAND en van het pamflet ZWIJG, ALOCHTOON.

In De Standaard der Letteren van 1 aug. – De Zomercanon – schrijft ze DE VOS IS VAN ONS ALLEMAAL.

“Als kind konden mijn broers en zussen en ik opgaan in de oude volksverhalen  die mijn oom (van Marokkaanse afkomst, net als zij – ons vertelde…In veel van die verhalen liep ook een vos rond…”

Toen ze later Van den Vos Reynaerde leerde kennen, ontdekte ze veel overeenkomsten…de vos als incarnatie van sluwheid en perfiditeit…en nog veel meer. Ze heeft het ook over de vos PANCHATANTRA, een tekst in het Sanskriet, over de Franse versie van de Reynaert, LI PLAID. Een voorbeeld voor de Dietse tekst. Lamrabet is juriste…en rechtsprak komt in de Middeleeuwse versies voor.

En nu het toetje over Haersinde: Ysengrijn is in het dierenepos Van den Vos Reynaerde de grote vijand van de vos. De wolf klaagt de vos aan bij koning Nobel, de leeuw :

Hij heeft met  mijn vrouw overspel gepleegd (verhoert) en mijn kinderen mishandeld en op hen geplast, waar ze lagen, zodat er twee nooit meer zagen en blind werden.

Maar Grimbeert de das verdedigt Reynaert:

Ik mag het wel zeggen dat het langer is dan zeven jaar dat zij elkaar trouw zijn, omdat Haer Sint, die mooie vrouw, door liefde en door slechte zeden Reynaerts wil deed.

HAERSINT zou dus kunnen betekenen: ‘het zinde haar : ze had het graag’

Deze naamsverklaring zal wel niet juist zijn. In de Franse versie heet ze nl. Hersent. Herse = eg of een voorwerp met scherpe tanden.

Reactie's