27/01 : LEERLINGEN 6A/6T/6B/7B TWEE UUR IN KAMP BREENDONK…OP BEZOEK

Gegidst bezoek aan het Fort van Breendonk, dat tijdens WO II doorgang-, werk-, concentratiekamp was. Vreselijke folterpraktijken werden er toegepast op de ongeveer 3500 gevangenen. Driehonderd stierven er, velen werden naar de Dossin-kazerne in Mechelen verplaatst en dan getransporteerd. SS-ers en Gestapo waren er tijdens WO II de leiders en de folteraars, Duitsers en Vlamingen.

De namen van de beulen Richard De Bodt, Philipp Schmitt. Arthur Prauss. Fernand Wyss en van de herdershond Lump zal niemand weldra vergeten

Reisleid(st)ers: M. Hawkins, lerares geschiedenis, Astrid Van Keer, lerares PAV, Bert Collage, leraar cultuur-en gedragswetenschappen; oud-leraar Jaak Coudeville begeleidde ook.

Hans Mayer, een in Oostenrijk geboren gevangene van Breendonk (ook van Mechelen Dossin) schreef jaren later gedetailleerd over de martelingen in Breendonk. Zijn vader was Joods, zijn moeder bekeerde zich toen ze trouwde. In 1938 vluchtten ze naar België In juli 1943 werd hij gearresteerd. Bij zijn ondervraging door de SIPO-SD bleef hij zwijgen en werd naar Breendonk gestuurd. Hij kwam er ook in de BUNKER terecht. Hij werd onder een ijzeren haak gezet die aan een touw door een oog aan het gewelfde plafond hing. De haak werd naar beneden gelaten en vastgemaakt aan de ijzeren boeien waarmee zijn handen achter zijn rug waren gebonden. Daarna werd de haak omhoog gehesen, hij hing een meter boven de grond. Een paar minuten lang slaagde hij erin zijn armen zo hoog mogelijk te houden. Intussen vroegen zijn beulen hem naar zijn medeplichtigen en hun adressen. Hij kon geen antwoord geven omdat hij al zijn aandacht richtte op overleven. Maar zijn spieren begaven het snel, zoals bij iedereen, en zijn armen schoten met een ruk achter zijn rug en over zijn hoofd. Hij voelde zijn schouders kraken en versplinteren, een gevoel dat mijn lichaam nog steeds niet is vergeten…Ze raakten uit de kom. Ik viel in het ijle en hing nu aan ontwrichtte armen…Intussen regende het zweepslagen op mijn lichaam, enkele daarvan sneden door de lichte zomerbroek. Het martelen hield even op, de beulen rookten een sigaret terwijl Mayer boven de grond bengelde, nog steeds bij bewustzijn….

Hans Mayer veranderde zijn naam in Jean (= Hans) Améry (anagram van Mayer). Hij schreef het boek SCHULD EN BOETE VOORBIJ. In 1978 pleegde hij zelfmoord.