04/10: PLECHTIGE OFFICIËLE OPENING VAN HET NIEUWE KLEUTERGEBOUW VAN D’OEFENSCHOOL DOOR WIM VAN KERCKVOORDE, ALGEMEEN DIRECTEUR SCHOLENGROEP IMPACT. DIRECTRICE LINDLY VAN RECK BEKOORT DE GENODIGDEN MET HAAR TOESPRAAK

 

 

Tjok Tjok Tjok Achter mijne rok

Zo klinkt het hier al decennia lang in de kleuterafdeling en sinds kort ook in onze nieuwe kleuterblok

Geachte aanwezigen

in al uw functies en hoedanigheden

Beste sympathisanten en vrienden van d’Oefenschool

Ik heet jullie van harte welkom vanavond in d’Oefenschool, meer bepaald in onze kleuterafdeling!

Dankzij de inspanningen van onze vorige en huidige raad van bestuur kwam dit pareltje tot stand, volledig gefinancierd door onze scholengroep, scholengroep impact. Hier start dan ook het verhaal van onze nieuwe kleuterschool, een verhaal vol geduld, bloed, zweet en tranen.

Geduld

8 jaar geleden kwamen de eerste ideeën omtrent de bouw van een nieuwe of vernieuwde kleuterafdeling op de Maerlantcampus tot stand. De verouderde paviljoenen hadden hun beste tijd immers gehad. Na lang wikken en wegen, na openbare aanbestedingen, na vele moeilijke financiële berekeningen, werd de beslissing genomen om een nieuwe kleuterblok te bouwen. Geduld: voor de aanvang van de werken. Geduld: als door verlet alles een beetje langer duurt. Geduld: om in te trekken in onze nieuwe klassen. Mijn collega’s horen mij vaak dit woord zeggen…

Bloed en zweet

Er kwam geen letterlijk bloedvergieten aan te pas natuurlijk. Maar we werkten ons wel letterlijk in het zweet. We verhuisden niet 1, maar 2 keer. Een pluim kregen we van de bezoekend arbeidsgeneesheer, dat we de tijdelijke klassen schitterend ingericht hadden. Dankzij de inzet van de leerkrachten, partners, ouders en vrienden, slaagden we er telkens in om vlot te verhuizen, meubels uit elkaar te halen, weer in elkaar te steken, kasten te sleuren, inrichten en herinrichten… ‘t Was wel degelijk zweten.

Tranen

De weg van oude paviljoenen, waar het soms eens binnen regende of waarmee we ‘Blankenberge verwarmden’ met gasconvectoren en enkelglas, naar een energiezuinige en duurzame bouw, verliep met een lach maar ook met een traan. Zo moest het grootste paviljoen als eerste onder de letterlijke sloophamer. Een heel emotioneel moment voor ons allen. Vooral voor mijn collega’s voor wie de paviljoenen hun tweede thuis waren, of voor de collega’s en ouders die daar zelf als kind hun eerste stappen op school zetten.

Maar elk einde van iets, is het begin van iets anders moois. Zo waren er ook tranen van geluk, wanneer we voor het eerst met onze kinderen aan de slag konden in de nieuwe en knap ingerichte klassen. 

Ik wil in eerste instantie onze scholengroep impact bedanken, in het bijzonder Wim Vankerckvoorde, algemeen directeur, de leden en ereleden van de raad van bestuur

Dankzij hen konden we dit avontuur starten. Natuurlijk mag ik Erna De Roeck, directeur coördinator, Christiane Helders, ere-directeur  , Philip Vanhaverbeke, ere-algemeen directeur en Jurgen Balbaert , directeur van het Maerlant Atheneum, niet vergeten, ook zij stonden mee aan de wieg van dit project.

We hadden natuurlijk ook fijne en vooral goede gidsen op deze avontuurlijke reis, die ons geleid hebben tot waar we nu staan. 

Daarom wil ik de architect, Frederik Ampe bedanken. Hij voelde precies aan wat nodig was op deze Maerlant campus en maakte er een knap, duurzaam gebouw van dat opgaat in de groene campus. Een gebouw, uitgerust met moderne technologieën die inspelen op hedendaagse onderwijsnoden, maar ook inspelen op de hedendaagse milieuproblematiek.

Het gebouw past helemaal bij wie we zijn, hoe we zijn en wat we willen zijn.

Op de wekelijkse overleggen in de werfkeet, ‘s morgens vroeg of in vakanties, werd de bouw nauwgezet opgevolgd door aannemers Stefaan en Jean-Paul Canneyt, Frederik Ampe, architect, Gil Jonckheere, TAC van onze campus, Stefaan Decker van Stabitec, en Wim Speecke van de dienst infrastructuur van onze scholengroep. Dankjewel!

Maar ook alle andere personeelsleden van scholengroep impact die achter de schermen hun uiterste best deden om alles in goede banen te leiden, bedankt.

Ook een welgemeende dankjewel voor alle ouders, vrienden, sympathisanten en zelfs oud-leerlingen voor het verhuizen, het begrip en vertrouwen in d’Oefenschool.

Alsook een dankjewel voor de collega’s van het  Maerlant- atheneum, want iedereen staat hier eigenlijk altijd voor elkaar paraat. Dankjewel Jurgen Balbaert en Shirley Adam, directeurs Maerlant Atheneum, voor het steeds luisterende oor, de adviezen en de inzet voor d’Oefenschool. In het bijzonder bedank ik al mijn collega’s van d’Oefenschool voor het geduld en de flexibiliteit (want het was niet altijd even evident om ouders te ontvangen of om les te geven op een werf).

En zo is het nogmaals duidelijk geworden: hier worden we SAMEN groot!

 

Reactie's